စႏၵယားသံ သဲ့သဲ့
ၾကားေနရတယ္...
ဒီတခါ ကန္နံေဘး သံတုိင္ၾကားကမဟုတ္
ကြင္းျပင္က်ယ္က ထူးျခားတဲ့ ပြဲဆီကတဲ့။
စာသား နဲ႔ သံစဥ္
အေလးထားကာ ေရးစပ္ထားလို႔
ေဘးနားက နားေထာင္ရင္ေတာင္
အေတြးမ်ားစြာ ေပးစြမ္းႏိုင္စြမ္းရွိတယ္။
အဲဒီလုိ ႏူးည့ံလွပတဲ့ အေမ့ရဲ႕သီခ်င္း
အားအင္အျပည့္နဲ႔ အားျဖည့္တင္းဖို႔
သားေတြကလည္း ျပန္လာၿပီ...
မေ၀းေတာ့တဲ့ အနာဂတ္မွာ
အေ၀းက သားသမီးေတြလည္း အေမ့ရင္ခြင္ျပန္လံႈ -
(အေမစပ္ထားတဲ့) လြတ္လပ္ျခင္းရဲ႕ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို
သံျပိဳင္ဟစ္ဖုိ႔ အခြင့္အေရး ခပ္ေရးေရးေတာ့ ျမင္လာၿပီေလ...
Saturday, January 14, 2012
လြတ္လပ္ျခင္းရဲ႕ သီခ်င္း
Friday, March 18, 2011
၂၀၁၁ စာေပေဟာေျပာပဲြ
စင္ကာပူႏုိင္ငံ စာေပ ျမတ္ႏိုးသူမ်ားက ဦးေဆာင္ က်င္းပတဲ့ တတိယအႀကိမ္ စာေပေဟာေျပာပဲြကို ဧၿပီလ ၃၀ ရက္ စေနေန႔မွာ က်င္းပမယ္လို႔ သိရပါသည္။
ဒီႏွစ္မွာေဟာေျပာမည့္ စာေရးဆရာမ်ားကေတာ့ ဆရာေအာင္သင္း၊ ဆရာေဖျမင့္၊ ဆရာခ်စ္စံ၀င္း ႏွင့္ ဆရာမ ခင္ခင္ထူးတုိ႔ ဆုိတာကို Facebook မွာေရးထားသည္။ ဆရာေအာင္သင္း ကေတာ့ က်န္းမာေရးအေျခအေနေၾကာင့္ "ရပ္ေ၀းေျမျခား လူငယ္မ်ားသို႔" ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ အေ၀းေရာက္ ေဟာေျပာမည္ျဖစ္သည္။ ဆရာေဖျမင့္က "ဘဝတိုးတက္ဖုိ႔ စာဖတ္ၾကစို႔" ၊ ဆရာခ်စ္စံဝင္းက "အေမဟူသည္ အလြမ္းသည္"၊ ဆရာမခင္ခင္ထူးက "အညာဓေလ့ ရြာဓေလ့" စသည့္ ေခါင္းစဥ္အသီးသီးျဖင့္ ေဟာၾကားမည္ျဖစ္သည္။
ေစ်းႏႈန္းကေတာ့ အရင္ႏွစ္ကအတိုင္း မေျပာင္းလဲဘဲ $15 ျဖင့္ ဆရာေလးေယာက္ရဲ႕ စကားေတြ ေန႔လည္ ၁ နာရီကေန ညေန၈ နာရီအထိ အားရပါးရ နားေထာင္ရဦးမွာပါ။ ညစာကို ဒန္ေပါက္ေကၽြးမယ္ဆုိတာလည္း သတင္းရရွိထားပါသည္။
ေဟာေျပာပြဲက်င္းပမည့္ ေနရာက Dover MRT အနားမွာရွိတဲ့ Singapore Poly ရဲ႕ Convention Centre မွာပါ။ MRT က ဆင္းၿပီးၿပီးခ်င္းေရာက္ၿပီဆုိေတာ့ သြားရလာရတာလည္း လြယ္ကူပါသည္။
ေနာက္ Thazin Singapore Success Magazine ရဲ႕ Facebook စာမ်က္ႏွာမွာလည္း Proudly Organized by THAZIN ဆုိၿပီး စာေပေဟာေျပာပြဲေၾကာ္ျငာတစ္ခု ေတြ႔လိုက္မိပါသည္။ အစကေတာ့ အတူတူလို႔ထင္ထားမိတာ၊ ေသခ်ာၾကည့္ေတာ့မွ စာေရးဆရာေတြမတူ၊ ေနရာမတူ၊ ေန႔ရက္မတူတာေတြ ေတြ႔လိုက္ရေတာ့ ဒီႏွစ္စာေပေဟာေျပာပြဲက ႏွစ္ပြဲေတာင္ရွိပါ့လားလို႔ သိလိုက္ရျပန္သည္။
Thazin ကလုပ္မယ့္ပြဲမွာ ဆရာေအာင္သင္း၊ ဆရာခ်စ္ဦးညိဳ၊ ဆရာေက်ာ္ဝင္း ႏွင့္ ဆရာဦးဘုန္း(ဓာတု) တို႔ေျပာမွာျဖစ္ၿပီး ေန႔ရက္က ဧၿပီ ၂၄၊ ေနရာကေတာ့ NUS မွာျဖစ္ပါသည္။
က်င္းပမယ့္ ရက္ေတြက တစ္ပတ္ပဲျခားကာ ကပ္လ်က္ျဖစ္ေနၿပီး ႏွစ္ခုစလံုးကလည္း စာေပေဟာေျပာပြဲျဖစ္ေနတာရယ္ အရင္က စာေပျမတ္ႏိုးသူမ်ားအဖြဲ႔ကို သဇင္က ပံ့ပိုးကူညီခဲ့တယ္လို႔ ေတြ႔ခဲ့ရေတာ့ ဒီႏွစ္မွာ အေၾကာင္းေၾကာင္းေသာ အေၾကာင္းေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ ပြဲႏွစ္ခုအၿပိဳင္ျဖစ္ေနတယ္လုိ႔ ယူဆလိုက္ရပါသည္။
ပြဲႏွစ္ခုစလံုးသြားခ်င္ေပမယ့္ ေပးရမယ္အခ်ိန္နဲ႔ ရွိေနတဲ့အလုပ္ေတြေၾကာင့္ တစ္ပြဲပဲသြားမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ရပါသည္။ ဘယ္ပြဲကိုသြားမယ္ဆုိတာၾကည့္ေတာ့ ႏွစ္ပြဲစလံုးမွာ ဆရာေအာင္သင္းေဟာေျပာတာပါမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ Thazin ကလုပ္မယ့္ပြဲမွာ ဆရာခ်စ္ဦးညိဳ ျပန္ပါတာကိုေတြ႔ရပါတယ္။ ဆရာခ်စ္ဦးညိဳေဟာတာေျပာတာ အင္မတန္မွေကာင္းေပမယ့္ တစ္ခါနားေထာင္ဖူးၿပီးလို႔ နားမေထာင္ဖူးေသးတဲ့ ဆရာေတြရဲ႕ ေဟာေျပာခ်င္ကိုနားေထာင္ဖုိ႔ ပိုၿပီး အာသီသရွိေနမိပါသည္။
ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ကေတာ့ စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႕အာေဘာ္ဟာ အမ်ားၾကီးအေျပာင္းအလဲမရွိလို႔ တစ္ခါနားေထာင္ဖူးရင္ အဲဒီဆရာေျပာခ်င္တာေတြ ေတာ္ေတာ္ေလးရလုိက္ပါၿပီ။ နားမေထာင္ဖူးေသးတဲ့ ဆရာေတြဆီကုိသြား နားေထာင္မယ္လုိ႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါသည္။
အဲေတာ့ စာေပျမတ္ႏိုးသူမ်ားအဖြဲ႔ရဲ႕ ဧၿပီ၃၀ရက္ေန႔ စာေပေဟာေျပာပဲြကိုပဲသြားပါမည္။
ေနာက္ၿပီး ေတြးမိတာကလည္း Thazin စီးပြားေရးလုပ္တဲ့ အဖြဲ႔ဆုိေတာ့ သူတို႔လုပ္တဲ့ပဲြက စီးပြားေရးအရ အက်ိဳးအျမတ္ကို အဓိကထားတယ္လုိ႔ ထင္လုိ႔ပါ။ ပြဲတစ္ခုက ဧၿပီလ ၃၀ မွာလုပ္မယ္လို႔ ေၾကာ္ျငာၿပီးမွ သူက ၂၄ရက္မွလုပ္မယ္ဆုိၿပီး လုပ္တာက မေတာ္တဆ တိုက္တိုက္ဆိုက္ဆိုင္ျဖစ္တာ ဟုတ္ပါ့မလားလို႔...
ေနာက္ၿပီး စာေပျမတ္ႏိုးသူမ်ားအဖဲႊ႔ရဲ႕ ခံယူခ်က္ကိုလည္းသေဘာက်လုိ႔ပါပဲ။ သူတို႔ရဲ႕ Facebook မွာ ေရးထားတဲ့အထဲက ေဟာေျပာပြဲကရလာတဲ့ အက်ိဳးအျမတ္မ်ားကို ေငြေၾကးလိုအပ္လ်က္ရွိသည့္ သက္ၾကီး၀ါၾကီး စာေရးဆရာ ၾကီးမ်ားကို ပူေဇာ္ကန္ေတာ့လွဴဒါန္းမယ္ဆုိတာရယ္၊ အသိပညာ၊ ဗဟုသုတ၊ စာေပ၊ ယဥ္ေက်းမူ၊ အႏုပညာ၊ မ်ိုးခ်စ္စိတ္ဓါတ္ ၊ ႏွလံုသား အာဟာရေတြကို တတ္ႏိုင္သမွ် ျဖည့္စည္းခ်င္တယ္ဆုိတဲ့ေစတနာရယ္၊ ဒီလုိက်င္းပလာတဲ့အစဥ္အလာကို ႏွစ္စဥ္မပ်က္ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္သြားဖုိ႔ ရည္ရြယ္တာရယ္ ဆုိတဲ့ ခံယူခ်က္ေတြက ေလးစားဖုိ႔ေကာင္းပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဦးေဆာင္လုပ္ေဆာင္ေနတာေတြကလည္း လူငယ္ေတြပါ။ ျမန္မာေတြ အသိပညာဖြ႔ံၿဖိဳးေရးကို အုတ္တစ္ခ်ပ္ သဲတစ္ပြင့္အေနနဲ႔လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ လူငယ္ေတြကို ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲလည္း အုတ္တစ္ခ်ပ္ သဲတစ္ပြင့္အျဖစ္ အားေပးကူညီခ်င္တဲ့ စိတ္ေၾကာင့္လည္းပါပါတယ္။
လက္မွတ္သတင္းကို Facebook မွာေၾကာ္ျငာထားတာကေတာ့ …
“ပင္နင္စူးလား ပလာဇာ ၅ထပ္ရွိ သူေဌးသမီး ႏွင့္ ၄ထပ္ရွိ ေသာ္တာနဒီဆိုင္ ေတြမွာ ဝယ္ယူရရွိႏိုင္ပါသည္။ ေသာၾကာ၊ စေန ႏွင့္ တနဂၤေႏြေန႔မ်ားတြင္ လက္မွတ္ေကာင္တာမ်ားကို ညေန ၅ နာရီမွ ၈နာရီထိ ဖြင့္လွစ္ ေရာင္းခ်သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ ယခုတပတ္တြင္ ေတာ့ ရနံ႔သစ္ ျမန္မာထမင္းဆိုင္တြင္သာ လက္္မွတ္ေကာင္တာ ဖြင့္လွစ္ထားပါမည္။ ေနာက္ထပ္တိုးခ်ဲ႕ေသာေနရာ မ်ားကိုေၾကျငာေပးသြားပါမည္။”
လို႔သိရပါသည္။
ဗဟုသုတ ရစရာ ေဟာေျပာတာေတြ နားေထာင္ၿပီး အေမာေတြေျဖၾကမယ္ေလ… ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးေပါ့…
Tuesday, November 2, 2010
ပံုရိပ္ေဟာင္းမ်ား
ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ပင္းယေဆာင္မွာေနတုန္းကေပါ့…
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အေဆာင္မွာ အတူတူတဲြျဖစ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစုရွိပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္က အေဆာင္ကုိ ဒုတိယႏွစ္မွ ေရာက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေနရတဲ့ အထပ္မတူပါဘူး။
ေနာက္ႏွစ္ေတြေက်ာင္းျပန္ဖြင့္ေတာ့ အေဆာင္ကို ေစာေစာေရာက္ေအာင္လာၿပီး အခန္းေတြကို နီးေအာင္ဦးထားၾကေတာ့ တြဲတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးက အခန္းေတြကို တထပ္တည္း၊ ကပ္လ်က္၊ ၿပီးေတာ့ ေရွ႕တန္းကိုရေအာင္ ယူထားပါတယ္။ အခန္းနီးေတာ့ အခန္းလည္ရတာလည္း အင္မတန္လြယ္ကူပါတယ္။ ပစၥည္းေတြငွားမယ္၊ ယူသံုးမယ္ဆုိေတာ့လည္း နီးတာေပါ့။
အေဆာင္မွာ ေနတာက သူငယ္ခ်င္းေတြ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ အင္မတန္ ရင္းႏွီးၾကတယ္။ ကိုယ္မရွိ သူ႔ဟာယူသံုး၊ သူ႔မရွိတာ ကိုယ့္ဟာယူသံုး။ ပိုက္ဆံရွိတဲ့ အခ်ိန္ ေဘာ္ဒီစပေရး တစ္ဗူးေလာက္ ၀ယ္ထားလိုက္ အလြန္ဆံုးခံ တပတ္ေပါ့၊ ေခါင္းလိမ္းဆီ၀ယ္ထားလည္း ႏွစ္ပတ္ေလာက္ဆို ကုန္ၿပီ။ ေဆးလိပ္ကို အစည္းလိုက္၊ ဗူးလိုက္ ၀ယ္ထားလုိ႔ကေတာ့ ၀င္ကတစ္လိပ္၊ ထြက္တစ္လိပ္ ယူေသာက္လုိက္တာ ေနာက္တရက္ ကူးတဲ့အထိခံရင္ ကံေကာင္းပဲ။ အဲလုိ ေနၾကေပမယ့္ ဘယ္သူကမွ ျငိဳျငင္တယ္လုိ႔မရွိၾကပါဘူး။ အိမ္က ပို႔လိုက္တဲ့ ဟင္းေတြဆုိလည္း မွ်ၿပီးစားၾကတာပဲ။ ပိုက္ဆံလည္း မရွိအတူ ရွိအတူလုိ႔လည္း ေျပာလုိ႔တယ္။
အျခား သူငယ္ခ်င္းေတြ ရင္းႏွီးတယ္ဆုိတာက ဟန္ေဆာင္မႈရွိခ်င္ရွိမယ္၊ အေဆာင္က သူငယ္ခ်င္းအရင္းေတြက ဟန္ေဆာင္မႈဆုိတာ လံုး၀မရွိပဲ ရင္းႏွီးၾကတယ္။
အဲလုိ ခင္ၾကတဲ့ အေပါင္းအသင္းထဲမွာ ေက်ာ္သက္ ဆုိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔နဲ႔ ကိုးကြယ္မႈ ဘာသာမတူတဲ့ တစ္ေယာက္ရွိတယ္။ ေက်ာ္သက္က ပထမပိုင္းမွာ အင္မတန္မွ ဘာသာေရး ကိုင္းရိႈင္းတဲ့ပံုစံပါ။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ သူ႔အေၾကာင္းသိလာေတာ့ အဲေလာက္လည္း မဟုတ္ဘူးဆုိတာ သိလာတယ္ေလ။ ဒါေပမယ့္ အျပင္ပန္းမွာေတာ့ ဘာသာေရးကိုင္းရိႈင္းဟန္ေတာ့ လုပ္ျပေနတုန္းပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကလည္း အဲဒါကို စခ်င္ေနာက္ခ်င္ျဖစ္ေနတာပါပဲ။ အဲဒီအထဲမွာ မုတ္ဆိတ္ေတြထား ၿပီး တသသလုပ္ေနတာကို ၾကည့္မရဆံုးပါပဲ။
မုတ္ဆိတ္ ရိတ္ဖုိ႔ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေျပာတာမရဘူး…
မုတ္ဆိတ္နဲ႔ ဆုိ ညွင္းသိုးသိုးနဲ႔ ၾကည့္မေကာင္းဘူး ဆုိလည္း မရိတ္ဘူး။
မင္းကို ေကာင္မေလးေတြ မၾကည္တာ အဲဒီ မုတ္ဆိတ္ၾကီးေၾကာင့္ေပါ့ဆုိလည္း မရိတ္ဘူး။
အဲဒီလိုနဲ႔ တညေနမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔ အေဆာင္ကေနအထြက္မွာ ေနာက္ကေန ေက်ာ္သက္က ဘယ္သြားမလို႔လဲ လို႔လွမ္းေမးပါတယ္။ တေယာက္ကေဖာက္ၿပီး ေစာ္ဘြားၾကီးကုန္း သြားမလို႔ဆုိၿပီးေျဖလိုက္တယ္။ အဲဒီေခတ္က အေဆာင္မွာ ေစာ္ဘြားၾကီးကုန္းသြားတယ္ဆုိတာတဲ့ စကားလံုး လူတိုင္းနားလည္တယ္ေလ။ ဘာလဲေတာ့မေမးနဲ႔ ေစာ္ဘြားၾကီးကုန္း သြားတယ္ဆုိတာ သြားတယ္ေပါ့…
အဲေတာ့ ေက်ာ္သက္ကသူလည္းလိုက္မယ္ဆုိၿပီး ေျပးလာပါတယ္။ မုတ္ဆိတ္မရိတ္ရင္ မလုိက္ရဘူးေျပာလည္း လိုက္မွာပဲ အတင္းလုပ္ေနပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး တဖြဲ႔လံုးက အတည္ေပါက္နဲ႔ မရိတ္ရင္ မလိုက္ရဘူး၊ မုတ္ဆိတ္နဲ႔ဆုိ ေစာ္ဘြားၾကီးကုန္းက လက္ခံမွာမဟုတ္ဘူး လုိ႔ေျပာေတာ့မွ အခန္းကိုျပန္ေျပး မုတ္ဆိတ္သြားရိတ္တယ္…
အဲဒါနဲ႔ အေဆာင္က ထြက္လာၿပီး လွည္းတန္းေရာက္ေတာ့ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ၾကေရာ… ေက်ာ္သက္က ေစာ္ဘြားၾကီးကုန္းဘယ္ေတာ့ သြားမွာလဲေမးတိုင္း အားလံုးက ေစာပါေသးတယ္ ေစာပါေသးတယ္ ေျပာရင္း အေဆာင္သာျပန္လာေရာ ေက်ာ္သက္ ေစာ္ဘြားၾကီးကုန္း မေရာက္လိုက္ရပါဘူး။ မုတ္ဆိတ္ဆံုးၿပီး ေစာ္ဘြားၾကီးကုန္ မသြားလိုက္ရေပမယ့္ အဲေန႔ကစၿပီး ေက်ာ္သက္နာမည္ေပ်ာက္ၿပီး ေစာ္ဘြားၾကီးကုန္းဆိုတဲ့ နာမည္ကိုပဲရခဲ့တယ္…
အေဆာင္ကသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လည္း ေတြ႔ရတာလည္း ၁၉၉၆ ႏွစ္ကုန္ပိုင္း ေက်ာင္းေတြပိတ္ၿပီးကတည္းကပါပဲ… ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ေက်ာင္းျပန္ဖြင့္ေတာ့ တခ်ိဳ႕တေလလည္း ေက်ာင္းျပန္တက္တာ မေတြ႔ရေတာ့ဘူး။ အလုပ္ေတြမအားၾကေတာ့လို႔လား… မတတ္ႏိုင္ၾကေတာ့လို႔လား… မလြတ္မလပ္ျဖစ္ေနၾကသလား မသိခဲ့ရဘူး။ ေစာ္ဘြားၾကီးကုန္းက လွည္းတန္းမွာတုန္းက အင္မတန္တက္ၾကြခဲ့တာေလ။
ကၽြန္ေတာ္လည္း ၇ ရက္ေန႔မွာ အိမ္ျပင္ မထြက္လို႔ အခ်ိန္မွီတင္လိုက္ပါတယ္။ ေရးတက္စတန္းလန္းေတြကေတာ့ ဘာမွမေရးျဖစ္လို႔ စက္ထဲမွာ တန္းလန္းျဖစ္ေနတဲ့ တစ္ပုဒ္ကိုၿပီးေအာင္ေရးၿပီးတင္လိုက္တယ္။
အခုေတာ့ အေဆာင္ေတြလည္း ေက်ာင္းသားမေနရေတာ့လို႔ ေျခာက္ခန္းပ်က္စီးလို႔ေနၿပီ မေက။
Tuesday, July 20, 2010
ငါတို႔တိုင္းျပည္ေလးမွာ
ဗုဒၶဘာသာထြန္းကား၏။
အျပာေရာင္ အနီေရာင္နဲ႔ ဂိုဏ္းေတြစံုလင္လွ၏။
သစ္ပင္သစ္ေတာေပါမ်ား၏။
ကြင္းျပင္က်ယ္မွာ ေတာင္လိုပံုထား၏။
ယဥ္္ေက်းသိမ္ေမြ႔ျခင္းမ်ား ရွိၾက၏။
ဆဲဆိုေအာ္ဟစ္ျခင္းကို သီခ်င္းလုပ္ကာ ဆိုၾက၏။
သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ေတြ အလွ်ံပါယ္ရွိ၏။
ထိုင္းႏိုင္ငံၾကီးမွာ မီးေတြထိန္ထိန္သာေန၏။
စာနာကူညီမႈေတြရွိၾက၏။
တံဆိပ္ကပ္သူေတြ မ်ားျပားလွ၏။
ရာဇ၀င္မ်ားရဲ႕ သတို႔သမီး ဧရာ၀တီျမစ္ၾကီးရွိ၏။
ရာဇ၀င္ထဲမွာပဲ ထိုသတို႔သမီးကို ထားခဲ့ၾက၏။
ေက်းဇူးတရားေတြ သိတတ္ၾက၏။
ငတိလုိ႔ ေခၚတာေတြလည္းရွိၾက၏။
ေက်ာင္းေဆးရံုေတြ အင္မတန္ေပါမ်ားလွ၏။
NUS AIT NTU Mahidol SGH Raffles Parkway တို႔ကို ပို၍ရင္းႏွီးလာၾက၏။
ဂုဏ္ယူစရာ အာဇာနည္ေတြ ရွိပါ၏။
အေလးျပဳသူမ်ားကို ဖမ္းဆီးမယ့္သူေတြ မ်ားလာ၏။
ဥယ်ာဥ္လယ္ယာစိုက္ခင္း ျဖစ္ထြန္းၾက၏။
ဆီအုန္းကူညီခူးသူေတြ ပိုမ်ားလာ၏။
လူၾကီးမ်ားကိုခ်စ္ခင္ရိုေသၾက၏။
ေသြးမေတာ္သားမစပ္ကို အဘေခၚကာ ဦးေတာ္တင္ၾက၏။
တိုင္းျပည္ၾကီးတိုးတက္ေန၏။
ကၽြႏု္ပ္တို႔ သူမ်ားတိုင္းျပည္မွာ အလုပ္လုပ္ေနၾက၏။
အဲဒါ ငါတို႔တိုင္းျပည္ေလးမွာေလ...
Friday, July 9, 2010
ဘာေတြတူ၊ ဘာေတြပူ၊ ဘာကိုယူမွာလဲ
အကုန္တူဖုိ႔အေရး ေတြးၿပီးေတာ့ မပူဘူး အမ
ကိုယ္တိုင္ေတာင္ တခါနဲ႔တခါ တူလာရင္ အူတူတူျဖစ္ျဖစ္လာတယ္။
အေျခခံတူ ပညာတူ ၀ါသနာခ်င္းလည္းတူရင္ေတာ့
ကိုယ့္လူျဖစ္ဖုိ႔ ေတြးမိရဲ႕။
အေျခခံမတူရင္ အေလးထားတာ မတူႏိုင္သလုိ
ပညာမတူရင္လည္း အေတြးမ်ားလည္း မတူႏိုင္ဘူး... အမရဲ႕။
(၀ါသနာမတူတာကမွ အနည္းနဲ႔အမ်ား ညွိလုိ႔ရဦးမယ္…)
အခ်စ္မပါရင္လည္း အျပစ္သာျမင္မိတတ္တာမုိ႔
အဲဒီအေတြးကိုလည္း အေရးထားမိပါေသးရဲ႕။
ဒါနဲ႔ အေမဆံုးမ အက်ိဳးအေၾကာင္းျပတာကေတာ့
သေဘာေကာင္း မေနာျဖဴ လြတ္လပ္ၿပီး ဘာသာတူသူတဲ့။
မေနာမျဖဴရင္ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ စိတ္ပူရၿပီး
ဘာသာမတူရင္ သံသရာကို ယံုၾကည္သူျဖစ္လို႔ အရံႈးၾကီးရံႈးရမွာတဲ့…
အဲဒီေတာ့ ခ်စ္ခ်င္ရာခ်စ္ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ဆိုတာေတြကို
အႏွစ္လုိ႔မယူဖုိ႔ၾကိဳးစား
အရိုးသားဆံုးေျပာရရင္…
ေတြးပူေနတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာ
ေျပးယူၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြေတာင္ ကေလးသံုးေယာက္နဲ႔တဲ့ အမ။
အမသက္ေဝက ေရးခိုင္းလုိ႔ အရွည္ၾကီး ေရးမယ္ဆုိၿပီးၾကိဳးစားတာ ဒါေလးပဲထြက္လာလို႔… ေက်နပ္ပါေနာ္အမ။
Friday, April 30, 2010
ႏွစ္ဆိတ္ဟိုင္း
ဘ၀ ဆိုတာ
ခဏလုိ႔သာေျပာၾကတာ
ႏွစ္ဆယ္အသက္ျပည့္လွမ္းဖုိ႔ရန္
ေတာင္အတက္ ခရီးၾကမ္းလုိ
အိပဲ့အိပဲ့နဲ႔ ...။
ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ လူျဖစ္လုိ႔
အသက္ရယ္ ခဏတာရပ္ေစခ်င္ကာမွ
အဆင္းကို ဘီးတတ္ထားသလုိ
သံုးဆယ္ကို အုန္းကနဲဆိုပဲ...။
သံုးဆယ္ေက်ာ္ေတာ့
ပုန္းကြယ္ကာေနတာေတာင္
ဘယ္ေတာ့မ်ားလဲ အေမးခံရ၊
ေရွာင္ဖယ္ကာေနျပန္ရင္လည္း
ေနာင္တကယ္ တကိုယ္ထီးပဲ ေနမွာလားတဲ့။
ေလးဆယ္မျပည့္ခင္ ေဘးဖယ္ၾက
ေစ်းမ၀ယ္ၾကဘူးဆုိ (အဲ ဘာမွလည္း မေရာင္းပါဘူး)
ရပ္ၾကည့္ေနရံုနဲ႔ အျမတ္မရွိပါဘူး၊
အေၾကာင္းသိေအာင္ ေပါင္းၾကည့္ပါ။
ဒါဆုိေပါင္းၾကည့္မယ္... ဟုတ္လား
ခက္လိုက္တာ မိန္းကေလးရယ္
ကဲ ေလးဆယ္မျပည့္ေသးဘူး၊ ေဘးဖယ္ပါဆုိ။
Saturday, March 13, 2010
အမွတ္တရ ၂၀ + အမွတ္တရ ၁၀ = ၂၀၁၀
ကၽြန္ေတာ္စာမေရးျဖစ္ပါဘူး။ ဘေလာ့ေတြကိုေတာ့ တခါတရံဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။ အခုတေလာ အလုပ္ရႈပ္တာထက္ စာေရးဖုိ႔ စိတ္မပါေတာ့တာပါ။ စာမေရးတာၾကာလုိ႔ ဆားခ်က္ဖုိ႔ ခ်က္စရာေတြရွိေပမယ့္လည္း မလုပ္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။
မေန႔က Broken Thoughts ဆုိၿပီး စီးရီးအလုိက္ ေရးကာ အရင္ကလုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြ စုစည္းထားတဲ့ေနရာမွာ မွ်ေ၀ေလ့ရွိတဲ့ အမက အေရးေကာင္းေကာင္းတဲ့ သူရဲ႕အေတြးေလးေတြကိ ုပို႔လိုက္ပါတယ္။
ဖတ္လို႔လည္းေကာင္း အေတြးေတြလည္းမ်ားလို႔ေကာင္းလို႔ ထပ္ၿပီး မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္။
ကိုကိုၾကီး နဲ႔ မမ်ိဳး တို႔ ၁၀ ႏွစ္ျပည့္ မဂၤလာႏွစ္ပတ္လည္မွ သက္ဆံုးတိုင္ နားလည္မႈမ်ားစြာနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ျဖတ္သန္းႏိုင္ပါေစ။
အမွတ္တရ ၂၀ + အမွတ္တရ ၁၀ = ၂၀၁၀
နိဒါန္း
ဟိုးအႏွစ္ ၂၀ တုန္းက အလုပ္ေနရာေလးတစ္ခု မွာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားစြာ နဲ႕ အတူ သူငယ္ ခ်င္းေလး တစ္ေယာက္ ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ အဲဒီမွာ သူနဲ႕ အလုပ္ေနရာေလးတစ္ခုကို ေအာင္ ျမင္ေအာင္ အတူတူ ရုန္းကန္ လုပ္ခဲ့ဖူးတယ္။
ေရွးစကားအတိုင္း ၁၀ႏွစ္ ၁၀မိုး အခ်ိန္ အတြင္း အျပန္အလွန္ နားလည္မႈေတြယူ အျပီးမွာေတာ့ ဘဝ ေနရာေလးတစ္ခုကို၏ အတူတူ စခဲ့ၾကတယ္။
စာကိုယ္
ဟိုးအႏွစ္ ၂၀ တုန္းက အလုပ္ေနရာေလးတစ္ခု မွာ ေန႕အခ်ိန္တိုင္း အတူရွိေနခဲ့ဘူးတယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္ ကစျပီး ဘဝ ေနရာေလးတစ္ခု မွာ ေန႕အခ်ိန္တိုင္း သီးျခားျဖစ္ေနခ့ဲၾကတယ္။
ဟိုးအႏွစ္ ၂၀ တုန္းက အလုပ္ေနရာေလးတစ္ခု မွာ “ညဖက္ အလုပ္ကေန အိမ္ျပန္ခ်ိန္” ဆိုတာ လူၾကမ္း ျဖစ္ေနခဲ့ဖူးတယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္ ကစျပီး ဘဝ ေနရာေလးတစ္ခု မွာ “ညဖက္ အလုပ္ကေန အိမ္ျပန္ခ်ိန္” ဆိုတာ မင္းသား ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။
ဟိုးအႏွစ္ ၂၀ တုန္းက အလုပ္ေနရာေလးတစ္ခု မွာ စကား လက္ဆံု ေျပာမကုန္ တာဟာ အိမ္ျခံ တံခါးဝ ေရာက္သည္ထိ ျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္ ကစျပီး ဘဝ ေနရာေလးတစ္ခု မွာ စကား ေျပာဖို႕ရာကို အိမ္ျခံတံခါးဝေရာက္သည္ထိ ေစာင့္ခဲ့ရတယ္။
ဟိုးအႏွစ္ ၂၀ တုန္းက အလုပ္ေနရာေလးတစ္ခု မွာ စိတ္အခန္႕မသင့္ေတာ့ရင္ ငယ္စာရင္းကို အလြယ္ ဖ်က္ႏိုင္မ့ဲ အျပဳံးမပ်က္ စိတ္ နဲ႕ လြတ္လပ္စြာ ရိွ ေနခ့ဲ ဘူးတယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္ ကစျပီး ဘဝေနရာေလးတစ္ခု မွာ စိတ္အခန္႕မသင့္ေတာ့ရင္ ငယ္စာရင္းကို အလြယ္ဖ်က္ဖို႕ မေျပာနဲ႕ မွိန္မသြား ေအာင္ ကိုဘဲ ခပ္မဲ့မဲ့ စိတ္ နဲ႕ သတိထား ထိန္းခ်ဳပ္ေတြ ရိွေနခဲ့တယ္။
ဟိုးအႏွစ္ ၂၀ တုန္းက အလုပ္ေနရာေလးတစ္ခု မွာ အျငင္းအခုံ စကားမ်ားစြာ ရဲ့ အရင္းခံဟာ အလုပ္ ေၾကာင့္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္ ကစျပီး ဘဝ ေနရာေလးတစ္ခု မွာ အျငင္းအခုံ စကားမ်ားစြာ ရ့ဲ အရင္းခံဟာ သမီးေလး အတြက္ ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။
ဟိုးအႏွစ္ ၂၀ တုန္းက အလုပ္ေနရာေလးတစ္ခု မွာ ပညာ အတြက္ မာန ျပိဳင္ခဲ့ဘူးတယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္ ကစျပီး ဘဝ ေနရာေလးတစ္ခု မွာ သမီးေလးအတြက္ မာနခ်ခ့ဲၾကတယ္။
ဟိုးအႏွစ္ ၂၀ တုန္းက အလုပ္ေနရာေလးတစ္ခု မွာ သူ႕ရည္မွန္းခ်က္၊ ကိုယ့္ရည္မွန္းခ်က္ သီးျခားျဖစ္လဲ ဂ႐ုစိုက္စရာမလိုခဲ့ဘူး။
လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္ ကစျပီး ဘဝ ေနရာေလးတစ္ခု မွာ သူ႕ရည္မွန္းခ်က္၊ ကိုယ့္ရည္မွန္းခ်က္ သီးျခား မျဖစ္ေအာင္ ဂ႐ုစိုက္ေနခဲ့ရတယ္။
ဟိုးအႏွစ္ ၂၀ တုန္းက အလုပ္ေနရာေလးတစ္ခု မွာ သူ နဲ႕ ကိုယ္ ရဲ့ ေအာင္ျမင္မႈျဖစ္ေစ၊ ဆုံးရုံွးမႈျဖစ္ေစ မဆိုင္သလို ေနႏိုင္ခဲ့ဖူးတယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့့ဲ ၁၀ ႏွစ္ ကစျပီး ဘဝ ေနရာေလးတစ္ခု မွာ သူ နဲ႕ ကိုယ္ ရ့ဲ ေအာင္ျမင္မႈျဖစ္ေစ၊ဆုံးရွုံးမႈျဖစ္ေစ လိုလားစြာ ေဝမွ်ခံစား ေပးခဲ့ ၾကတယ္။
ဟိုးအႏွစ္ ၂၀ တုန္းက အလုပ္ေနရာေလးတစ္ခု မွာ Romantic ျဖစ္ေအာင္ တမင္ လုပ္ယူထားရတ့ဲ ဟန္ျပ ၾကင္နာမႈ ေတကြ ေရွ႔တန္းမွာ ေရာက္ေနခ့ဲတယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္ ကစျပီး ဘဝ ေနရာေလးတစ္ခု မွာ Romantic မျဖစ္ေတာ့ေပမ့ဲ ႐ိုးသားတ့ဲ ပင္ကို ၾကင္နာမႈ ေတြက သာ ေရွ႔တန္းမွာ ေရာက္ေနခဲ့တယ္။
ဟိုးအႏွစ္ ၂၀ တုန္းက အလုပ္ေနရာေလးတစ္ခု မွာ ပူေလာင္တဲ့ ၁၅၀၀ ကိေလသာမီးေတြနဲ႔ ေတာက္ေလာင္ ခဲ့ဖူးတယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့ဲ ၁၀ ႏွစ္ ကစျပီး ဘဝ ေနရာေလးတစ္ခု မွာ ေအးခ်မ္းတ့ဲ ၅၂၈ ေမတၱာက ပိုမိုလာခဲ့တယ္။
ဟိုးအႏွစ္ ၂၀ တုန္းက အလုပ္ေနရာေလးတစ္ခု မွာ ရွိေနထုန္းက အိုမင္းေနတဲ့ အဖိုး၊အဖြားေတြရဲ႕ အေရတြန္႔ေနတ့ဲ လက္ေလး ႏွစ္စုံ အျပန္အလွန္ ေဖးမျပီး တဲြထားျခင္း အဓိပၸါယ္ကို သတိမျပဳခဲ့မိဘူး။
လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္ ကစျပီး ဘဝ ေနရာေလးတစ္ခု မွာ ေတာ့ အိုမင္းေနတ့ဲ အဖိုး၊အဖြားေတြရဲ႕ အေရတြန္႔ေနတ့ဲ လက္ေလး ႏွစ္စုံ အျပန္အလွန္ ေဖးမျပီး တဲြထားျခင္း အဓိပၸါယ္ ကို နက္နဲစြာ သေဘာေပါက္ လာခဲ့တယ္။
Image From - www.shutterstock.com/pic-20699932.html
နိဂုံး
အခ်င္းခ်င္း သည္းခံႏိုင္စြမ္း (သို႕) နားလည္ႏိုင္စြမ္း ဆု အျဖစ္ တစ္ႏွစ္ ျပည္႔တိုင္း တစ္မွတ္ ရမယ္ ဆိုျပီး ႐ိုးရွင္းတ့ဲ သခ်ာၤတစ္ပုဒ္ ရ့ဲ ေမးခြန္းျဖစ္ခ့ဲရင္ ………
အေျဖက - ကြၽန္မ တို႕ ႏွစ္ေယာက္ဟာ အမွတ္ ႏွစ္ဆယ္ ေတာင္စုမိေနျပီ ေပါ့။
ဒီလိုမဟုတ္ဘဲ အခ်င္းခ်င္း သည္းခံႏိုင္စြမ္း (သို႕) နားလည္ႏိုင္စြမ္း ဆု အျဖစ္ တစ္ႏွစ္ ျပည္႔တိုင္း တစ္မွတ္ ရမယ္။ ဒါေပမ့ဲ ၁၀ႏွစ္ ေနာက္ပိုင္း Turning Point တစ္ခုကစလို႕ အခ်င္းခ်င္း မေၾကလည္တာမ်ားရိွခ့ဲရင္ တစ္ႏွစ္ ကို တစ္မွတ္ ျပန္ႏႈတ္မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ……… အေျဖကို သက္ဆိုင္သူ သိပါလိမ့္မယ္။
ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ၁၀ - ၁၀ ဘဲ ျဖစ္ဦး။ ခုခ်ိန္အထိ အႏႈတ္ ေတာ့မျပေသးပါဘူး။ ကြၽန္မတို႕ မဆိုးလွပါဘူး မဟုတ္လား။ :-)
ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ။
မတ္လ ၁၂ ရက္ ရဲ႕ ၁၀ ႏွစ္ အမွတ္တရ ...
Subscribe to:
Posts (Atom)
Ratings
