Saturday, June 28, 2008

Domain name changed

Domain name ေျပာင္းတာကို ဒီကို စာလာဖတ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ သတိထားမိတာရွိသလုိ၊ သထိမထားမိတာလဲ ရွိမယ္ထင္ပါတယ္။ Blog Spot ရဲ႕ sub-domain ျဖစ္တဲ့ peti31 ကေနၿပီ ကိုယ္ပိုင္ Domain pti31 ကုိေျပာင္းလိုက္တာပါ။ သတိေတာင္မထားမိဘူး ထင္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ peti31.blogspot.com သြားရင္လည္း pti31.com ကို သူ႔အလုိုလုိေျပာင္းသြားေပးတာမုိ႔ သတိမထားေလာက္ဘူးေပါ့။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း သတိထားမိေအာင္ေရးတာေပါ့ေနာ္…. :P

ဘာလုိ႔ PeTi31 ကေန ၿပီးေတာ့ PTi31 ျဖစ္သြားသလဲဆုိေတာ့ ဘေလာ့ကို ပထမအဆံုးအၾကိမ္လာလည္တဲ့အခါ Pe Ti ကို ၾကည့္ၿပီး ေပသီး လုိ႔ထင္တဲ့လူကထင္၊ ေပတိလုိ႔ အသံထြက္တဲ့လူကထြက္၊ PeT ဆုိ စာလံုးေျပာင္းတဲ့လူကေျပာင္း ဆုိေတာ့ PTi ဆုိ ရွင္းသြားမယ္ထင္လုိ႔ပါ။ ေနာက္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္အၾကံေပးပါေသးတယ္ pt31.com ဆိုပိုေကာင္းတာေပါ့တဲ့၊ ေနာက္က်သြားေတာ့ သူမ်ားယူသြားၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ၀ယ္လုိ႔မရေတာ့ဘူးေလ…

ဘာလုိ႔ ပိုက္ဆံအကုန္ခံၿပီး ကုိယ္ပိုက္ domain ၀ယ္တာလဲဆုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အေမကို ေရးတာေလးေတြ အခ်ိန္နဲ႔တေျပးညီ (ျမန္မာသတင္းစာေတြထဲက စာလံုးပါ) ဖတ္ေစခ်င္လို႔ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ စာေရးျဖစ္လား၊ ဘာေတြေရးလဲ အျမဲသိခ်င္တဲ့ အေမ့အတြက္ ၀ယ္လိုက္တာပါ။

ေျပာင္းလိုက္ေတာ့ ဘာျဖစ္သလဲဆုိေတာ့ http://getsatisfaction.com/outbrain ကေန ယူထားတဲ့ rating က အရင္ေပးထားခဲ့တာေတြေပ်ာက္သြားတာပါပဲ။ အဲဒါနဲ႔ သူတုိ႔ရဲ႕ Support ကိုေမးၾကည့္ေတာ့ domain အေဟာင္းနဲ႔ အသစ္ ကိုေပးပါ သူတို႔ေျပာင္းေပးမယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။ အခုအထိေတာ့ မေျပာင္းေသးပါဘူး။ EOT ကိုေတာ့ မေျပာင္းထားရေသးပါဘူး။ Domain ေျပာင္းေတာ့ EOT ကုိလည္း အသစ္လုပ္မွရမွာပါ။ အခု ဘေလာ့ကို ပံုမွန္အတိုင္းျမင္ေနရတာကေတာ့ ေဇာ္ဂ်ီေဖာင့္ ရွိေနလုိ႔ျဖစ္မွာပါ။

ဘေလာ့ကို ပံုမွန္ လာလည္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ လိပ္စာကိုေျပာင္းမွတ္ေပးပါ ေနာ္…

Peti ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ PTi ပဲျဖစ္ျဖစ္ ပီတိကေတာ့ ပီတိ ပါပဲ….

Read More...

Monday, June 23, 2008

အခ်ိန္လြန္


(ဓာတ္ပံုကို ဒီက ေနယူျပီးထားပါသည္)

ေန၀င္ေတာ့မည့္ ဆည္းဆာ
ေတာင္တန္းျပာေနာက္ခံထား
အေ၀းမွာ ေစတီေလးမ်ား နဲ႔
ျမစ္ေရျပင္ ျငိမ္သက္သက္
အိပ္တန္းတက္ေတာ့မည့္ ငွက္ႏွစ္ေကာင္
မိႈင္းညိဳညိဳေကာင္းကင္ေအာက္မွာ
ေနာက္က်ျပန္လာတဲ့ ငါးဖမ္းေလွ
ေသာင္ျပင္က်ယ္ သဲျဖဴလႊလႊ
ခံစားခ်က္ေ၀မွ်တဲ့ ညေန

အို … လွပတဲ့ ရႈခင္း
အသက္၀င္တဲ့စုတ္ခ်က္
၀ယ္ေတာ့မယ္ၾကံ
ေကာက္ကိုင္ကာ ေစ်းေမးေတာ့
“အကို” ေရာင္းၿပီးသြားၿပီတဲ့။

Read More...

Wednesday, June 18, 2008

အိမ္ ရဲ႕ အေ၀းက အိမ္

ငယ္စဥ္က အိမ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ကံေကာင္းတယ္လုိ႔ ေျပာလုိ႔ရတဲ့ ကၽြန္ေတာ္၊ ဆယ္တန္းစာေမးပြဲေျဖၿပီး ၂ ရက္အၾကာ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ သင္တန္းစံုတက္ဖုိ႔ ရန္ကုန္ကို ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ၁၉၉၆ ခုႏွစ္ မတ္လ။

ထြက္လာတုန္းကေတာ့ အိမ္ကေန ယာယီထြက္လာခဲ့တာလုိ႔ထင္ခဲ့မိၿပီး တေန႔ေန႔ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ အိမ္ကုိျပန္လာမယ္ဆုိတဲ့စိတ္ကူးရွိခဲ့ပါတယ္။

ရန္ကုန္ကိုေရာက္ခါစ ရန္ကင္းဘက္မွာ တုိက္ခန္းတခန္းကို ေမာင္ႏွမတေတြ ငွားၿပီးေနၾကပါတယ္။ ငွားေနတဲ့အိမ္ဆုိေတာ့ အိမ္ဆုိတဲ့ အရသာဘယ္တုန္းကမွ မရခဲ့ပါဘူး။ ေနာက္ၿပီး တိုက္ခန္းမွာေနရတာ ေနသားမက်ေတာ့ ေနစမွာ အင္မတန္ စိတ္က်ဥ္းက်ပ္မႈကို ခံစားခဲ့ရ ၿပီး မၾကိဳက္ပါဘူး။ အိမ္သာတက္ ေရခ်ိဳးတာက အစ စိတ္ထဲမွာက်ဥ္းက်ပ္ရေတာ့ သေဘာမက်ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ ေနတာနဲနဲၾကာလာေတာ့ ေနသားက်တယ္လုိ႔သာရွိပါတယ္။ အိမ္ဆုိေတာ့ အရသာကိုေတာ့ မခံစားရပါဘူး။

ရန္ကင္းမွာ တစ္ႏွစ္ေလာက္ေနၿပီးေတာ့ အမျဖစ္သူက အေဆာင္ အဆင္ေျပလို႔ အေဆာင္မွာသြားေနတဲ့အျပင္ အိမ္ငွားခေတြလည္း ေစ်းတက္ကုန္ေတာ့ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ထဲရွိတဲ့ ဦးေလးရဲ႕အိမ္ကုိေျပာင္းေနခဲ့ပါတယ္။ ခပ္စိမ္းစိမ္းေနတတ္တဲ့ ဦးေလး နဲ႔ တေန႔ေနလုိ႔ စကားတလံုးမေျပာတဲ့ အေဒၚတုိ႔ေၾကာင့္ အေမ့အိမ္ကို ပိုၿပီးတမ္းတလာခဲ့မိတယ္။

ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြမွာ ေဖေဖတာ၀န္က်ရာျမိဳ႕ကိုလုိက္သြားၿပီး မိသားစုနဲ႔ အတူေနခဲ့ရလုိ႔ ေႏြးေထြးမႈကိုခံစားခဲ့ရေပမယ္လုိ႔ ေညာင္ဦးအိမ္မဟုတ္ေတာ့ တခုခုလိုအပ္ေနသလုိပါပဲ။ ေညာင္ဦးနဲ႔နီးေတာ့ မၾကာခဏဆုိသလုိ အိမ္ကိုျပန္ၿပီးေနျဖစ္ပါတယ္။ အိမ္ကိုေရာက္တုိင္း အေမ့ကို ေျပာေလ့ရွိတာကေတာ့ "အေမ... အိမ္ဆုိရင္ေလ သားစိတ္ထဲမွာ ဒီအိမ္ကိုပဲစိတ္ထဲမွာ ျမင္မိတယ္” လုိ႔ပါပဲ။

ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွာ ေက်ာင္းတက္ေနရင္းနဲ႕ ပင္းယေဆာင္မွာေနခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ အိမ္ကိုမလြမ္းခဲ့ပါဘူး။ မနက္လင္းခ်ိန္ ေက်ာင္းသြားေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔အတူသြား ခဲ့တာေတြ၊ ေက်ာင္းကျပန္လာေတာ့ ေရခ်ိဳးၿပီးတာနဲ႔ အဓိပဓိလမ္းမဘက္ထြက္ ေရတမာပင္ေအာက္မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔စကားေျပာရင္း ေက်ာင္းၿပီးလုိ႔အိမ္ျပန္ၾကတဲ့ ေက်ာင္းသူေတြကို ေငးလုိက္ စလိုက္ လုပ္ခဲ့တာေတြ၊ အင္းလ်ား ရတနာ သီရိ အေဆာင္ေတြက သူငယ္ခ်င္းေတြဆီသြားလည္ခဲ့တာေတြ၊ လွည္းတန္း၊ တကၠသိုလ္စာတုိက္၀န္း နဲ႔ စံရိပ္ျငိမ္ မွာ ရွိတဲ့တဲ့ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္္ေတြမွာ အလွည့္က်ထိုင္ရင္း ျမိဳ႕ျပရဲ႕ ညေနအလွကိုၾကည့္ခဲ့တာေတြ နဲ႔ ေပ်ာ္ခဲ့သလုိ၊ ညပိုင္းမွာ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္အခန္းမွာစုၿပီး သခ်ာၤအတြက္ျပိဳင္ၾကတာေတြ၊ အေဆာင္ ပိႏၷဲပင္က အသီးေတြ အေဆာင္မွႈးမသိေအာင္ ခူးခဲ့တာေတြ၊ အေဆာင္က ေဟာက်ဴတာ ကို မရအရေျပာၿပီး ဆရာ့အခန္းထဲမွာ က်န္းမာေရးအတြက္ ေဆးရည္ေလးေတြေသာက္ခဲ့တာေတြ စတဲ့ ေပါက္ကရေတြ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ( ဒီထက္ ေပါက္ကရလုပ္တာ အမ်ားၾကီးရွိပါေသးတယ္ ဒီမွာ အကုန္ေျပာလုိ႔မျဖစ္လုိ႔ပါ၊ သိခ်င္ရင္ တုိးတိုးေမးပါေနာ္ :P ) အဲဒီလုိ အင္မတန္ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ အေဆာင္ေက်ာင္းသားဘ၀ကိုေတာ့ အခုအခ်ိန္မွာျပန္ရမယ္ဆုိရင္ေတာင္ လုိခ်င္ပါေသးတယ္။ အိမ္နဲ႔ေ၀းေနၿပီး အိမ္ကုိမလြမ္းတာ အေဆာင္ေနစဥ္ကာလေတြပဲလုိ ႔ေျပာလုိ႔ရပါတယ္။ ေနခဲ့တဲ့ကာလက တစ္ႏွစ္ေလာက္သာ ရွိေပမယ္လုိ႔ ရန္ကုန္ျပန္လို႔ ေက်ာင္းထဲျပန္ေရာက္တုိင္း အေဆာင္ဖက္ကို ေရာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ေရာက္တိုင္းလည္း ကိုယ့္ေနရာေလးလုိ႔ ခံစားခ်က္ကေလးကလည္း ရွိေနျပန္ပါတယ္။

ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ေဖေဖ့အလုပ္က ရန္ကုန္ကိုေျပာင္းလာခဲ့ၿပီး ေမေမကလည္း ပင္စင္ယူလိုက္ေတာ့ မိသားစုျပန္လည္စံုၾကၿပီး ရန္ကုန္မွာ အေျခခ်လိုက္ေတာ့ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က်မွ ေညာင္ဦးအိမ္ဆုိတာ အားတဲ့အခ်ိန္က်မွ ျပန္ၿပီး အလည္အပတ္သာ သြားေရာက္ရေတာ့မယ္ဆုိတာကို သတိထားမိပါေတာ့တယ္။

ရန္ကုန္မွာ မိသားစုနဲ႔ ၄ ႏွစ္ေလာက္ပဲ အတူေနခဲ့ၿပီး ပညာဆက္သင္ဖုိ႔ ျပည္ပကိုထြက္လာခဲ့ေတာ့လည္း ျမန္မာျပည္ဆုိတဲ့အိမ္ကေန ခဏ ဆုိတဲ့စိတ္နဲ႔ပဲထြက္လာခဲ့ျပန္ပါတယ္။

ဒီကိုေရာက္ခဲ့တာ ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခုျပည့္ခါနီးသလုိ အိမ္ငွားဘ၀နဲ႔ အိမ္ေတြေျပာင္းေနခဲ့တာလည္း အၾကိမ္ ဒါဇင္၀က္မကေတာ့ေလၿပီ။ ဒီမွာေတာ့ ကိုယ္မျပန္ခ်င္ေသာအိမ္ေတြကို ေနခဲ့ဖူးသလုိ အိမ္လုိေႏြးေထြးေသာ အိမ္ေတြမွာလည္း ေနခဲ့ဖူးပါတယ္။

ၾကာေတာ့လည္း အိမ္ရဲ႕အေ၀းကအိမ္ေတြမွာ ေနသားက်ေနပါၿပီေလ...

အားတဲ့အခ်ိန္က်မွ အလည္အပတ္သြားေရာက္ႏိုင္ေတာ့မယ့္ အေမ့အိမ္ကို တမ္းတေနရင္း နဲ႔ ....

Read More...

Sunday, June 15, 2008

ဇာတိေျမ သုိ႕မဟုတ္ အိမ္

အိမ္အေၾကာင္းကိုေရးပါ့မယ္ဆုိၿပီး ကတိေပးထားတာ လြန္ခဲ့တဲ့ ဧၿပီလဆန္းကတည္းကပါ။ ကတိေပးၿပီးကတည္းက အိမ္ကိစၥေတြနဲ႔အလုပ္ေတြရႈပ္ေနခဲ့တာ ဘေလာ့မွာ စာကို ရံဖန္ရံခါပဲေရးျဖစ္ပါတယ္။ ကတိေပးထားတာကိုမေမ့ေပမယ့္ သတိေပးတဲ့လူ က အခါခါဆုိေတာ့ အားနာလာပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ဒီပို႔စ္ေလးေရးျဖစ္သြားတဲံ အေၾကာင္းေလးတစ္ခုပါ... ေနာက္တေၾကာင္းကေတာ့ အိမ္ကုိလြမ္းလာလုိ႔ပါပဲ...

မတ္လကုန္ခါနီးမွာ ကၽြန္ေတာ္ငွားေနသာ အိမ္ပဲြစား ကုမၸဏီကေနၿပီးေတာ့ပို႔လုိက္ေသာ အိမ္ငွားစာခ်ဳပ္ သက္တမ္းတုိးလုိ႔မရေတာ့ေၾကာင္း အေၾကာင္းၾကားစာကို လက္ခံရလိုက္တယ္။ အေၾကာင္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေနေသာအိမ္ခန္းမ်ားပါ၀င္ေသာ တုိက္တန္း ႏွင့္ အနီးပတ္၀န္းက်င္ တိုက္တန္းမ်ားကို ဖ်က္ၿပီးေတာ့ ျပန္ၿပီးအသစ္ျပန္လည္ေဆာက္မႈ (en bloc) လုပ္မွာျဖစ္လုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ စင္ကာပူ အစိုးရကေနၿပီး သက္တမ္းၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ ျမိဳ႕နယ္ေတြက တိုက္ခန္းမ်ားကို ဖ်က္ၿပီး ပိုၿပီး အထပ္ျမင့္ၿပီး ပိုၿပီး အဆင့္ျမင့္တဲ့ တုိက္ခန္းမ်ားကို ျပန္ေဆာက္တဲ့ Selective en bloc Redevelopment Scheme (SERS) လုိ႔ေခၚတဲ့ အစီအစဥ္မွာ ပါသြားလုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။

အိမ္ပုိင္ရွင္မ်ားကေတာ့ အိမ္အသစ္ရမွာျဖစ္ေပမယ့္ အိမ္ငွားျဖစ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကေတာ့ အိမ္အသစ္ရွာဖုိ႔ စတင္ျပင္ဆင္ရေတာ့ပါတယ္။ ငွားမည့္အိမ္ကို ငွားမည့္အခ်ိန္ထက္ ၂လ၊ ၃လ ၾကိဳတင္ၿပီး ၾကာမယ္ဆုိရင္ပဲြစားမ်ားက အင္းမလုပ္အဲမလုပ္နဲ႔ ရွာမေပးတတ္ပါဘူး။ သူတုိ႔ရဲ႕ အေၾကာင္းျပခ်က္ကေတာ့ ခ်က္ခ်င္းမလုိေသးတဲ့အတြက္ အိမ္ငွားေတြက ေၾကးခၽြတ္မ်ားလုိ႔ျဖစ္ပါတယ္၊ ၿပီးေတာ့ တအိမ္ၿပီးတအိမ္လိုက္ျပခိုင္းၿပီးေတာ့လည္း မငွားလုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ အဲေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လည္း အိမ္ကို ေျပာင္းဖုိ႔တလခဲြေလာက္အလုိမွာပဲ ရွာဖုိ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြတုိင္ပင္ထားလိုက္ပါတယ္။ ဒီၾကားထဲ အသိအိမ္ေတြေျပာင္းမယ္ လြတ္မယ္ဆုိရင္လည္း သိရေအာင္လုိ႔ အိမ္ရွာေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း အသိေတြကို အေၾကာင္းၾကားထားလိုက္ပါေတာ့တယ္။

အခုႏွစ္ပိုင္းအတြင္း ဒီမွာ အိမ္ရွာရတာ အင္မတန္ကိုခက္ခဲလာပါတယ္။ စင္ကာပူမွာ စီးပြားေရးတိုးတက္လာေတာ့ လုိအပ္ေသာ ကၽြမး္က်င္လုပ္သားမ်ားကို ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားအပါအ၀င္ အျခားႏိုင္ငံမ်ားမွပါ တင္သြင္းလာေသာေၾကာင့္ အိမ္ငွားေတြ ေတာင္းဆုိမႈမ်ားျပားလာကာ အိမ္ရွင္မ်ား ေရႊေခတ္ျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္။ စင္ကာပူမွာ တႏွစ္ ႏွစ္ႏွစ္အတြင္း အိမ္ေစ်းေတြ ေခါင္ခိုက္ေအာင္တက္လာလိုက္တာ လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးငါးႏွစ္နဲ႔စာရင္ ႏွစ္ဆေလာက္ပိုမ်ားလာပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္ ၁၀၀% ေတာင္ေစ်းတက္သြားတာပါ။ ၂၀၀၃၊ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ေလာက္က ကၽြန္ေတာ္ငွားေနခဲ့တဲ့ ၃ခန္းအိမ္ (3 room flat၊ အိပ္ခန္းႏွစ္ခန္း ပါအိမ္ခန္း) တခန္းကို တလ S$၇၈၀ ပဲေပးရပါတယ္။ ဒီႏွစ္ ေမလဆန္းကစၿပီးငွားလုိက္တဲ့ ၃ခန္းအိမ္ကေတာ့ တလ S$1550 ေတာင္ေပးရပါတယ္။ ဒါေတာင္ ကၽြန္ေတာ္ငွားေနတဲ့အိမ္က အစိုးရနဲ႔ဆက္စပ္တဲ့ JTC (Jurong Town Corporation) ကေနၿပီး အိမ္ေထာင္ပရိေဘာကမပါ အိမ္အလြတ္ခ်ည္းသတ္သတ္ငွားလုိ႔ ေစ်းသက္သာတာပါ။

ေမလဆန္းမွာ အိမ္ေျပာင္းအိမ္ေရႊ႕ နဲ႔အလုပ္ရႈပ္ေနပါတယ္။ တိုက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ အိမ္ေျပာင္းတဲ့ေန႔က ရန္ကုန္နဲ႔ ဧရာ၀တီတုိင္း ကို နာဂစ္မုန္တုိင္းတိုက္ သြားတဲ့ေန႔ပါ။ မုန္တိုင္းသတင္းကို ရံုးမွာဖတ္ထားေတာ့ အိမ္ကို ဖုန္းဆက္ၿပီး အေၾကာင္းၾကား၊ စားစရာေတြ ေရေတြ ၀ယ္ခိုင္းထားႏုိင္ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမုန္တိုင္းသတင္းကိုေတာ့ အိမ္ေျပာင္းေနတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းမဖတ္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ မုန္တုိင္းရဲ႕ ျပင္းထန္မႈ ႏွင့္ ပ်က္စီးဆံုးရႈံးမႈေတြကိုသိရေတာ့ အေတာ္ပဲ ၀မ္းနည္းခဲ့ၿပီး မိမိတတ္ႏိုင္သေလာက္ ကူညီပါ၀င္ေနတာနဲ႔ ထပ္ၿပီးအလုပ္ရႈပ္ပါေတာ့တယ္။ မိမိတတ္ႏိုင္တာဆုိလုိ႔ အထင္မၾကီးပါနဲ႔ သူမ်ားေတြဆီက ပိုက္ဆံအလွႈခံၿပီးေတာ့ သင့္ေတာ္တဲ့ေနတာေတြမွာ လွႈဒါန္းေပးျခင္းပါပဲ။

အခုေတာ့လည္း ရံုးအလုပ္က ပံုမွန္ထက္ပိုရႈပ္လာေတာ့ အဲဒီကူညီမႈကိုေတာင္ သိပ္မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ေနာက္ၿပီး မုန္တုိင္းအတြက္ ကူညီတာဟာ ေရရွည္လုပ္ရမွာျဖစ္လုိ႔ ဆႏၵတူညီေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးၿပီး ဆက္လုပ္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားရမွာေပါ့။ အိမ္ငွားတဲ့အေၾကာင္းကုိ ၾကံဳရင္ေရးပါ့မယ္။ (အဲလုိေတြေျပာၿပီးမေရးတာေတြမ်ားေနၿပီ :P )

အိမ္အေၾကာင္းေရးဖုိ႔ နိဒါန္းခ်ီေနတာ ေတာ္ေတာ္ေတာင္ ရွည္သြားတယ္....


အိမ္လုိ႔ေျပာလုိ႔ရွိရင္ မိသားစုေႏြးေထြးစြာေနခဲ့တဲ့ ေညာင္ဦးက အိမ္ကိုပဲ မ်က္စိထဲျမင္မိပါတယ္။ ေညာင္ဦးျမိဳ႕ကအိမ္ကို ကၽြန္ေတာ္အသက္ ၄သားႏွစ္ ေလာက္မွာေျပာင္းၿပီးေနခဲ့တာပါ။ ေဖေဖရဲ႕ လုပ္ငန္းတာ၀န္သေဘာအရ အိမ္မွာအတည္တက် မေနရေတာ့ အလုပ္တာ၀န္အရ ခရီးထြက္တဲ့ အခါ ေမေမနဲ႔ ကေလးေတြပဲ က်န္ခဲ့ေတာ့ ေဆြမ်ိဳးေတြရွိရာ ေညာင္ဦးျမိဳ႕ကို ေျပာင္းလာခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ေျပာင္းတဲ့အခ်ိန္မွာ အိမ္က အေခ်ာသတ္ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းေတြ အၿပီးသတ္ဖုိ႔က်န္ေနေသးေတာ့ ကေလးေတြျဖစ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေမာင္ႏွမေတြကို အေဒၚအိမ္မွပဲ ေနေစပါတယ္။ အားလံုုးၿပီးေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကေလးေတြကို အိမ္မွာေျပာင္းေနေစပါတယ္။

(အိမ္အေၾကာင္းေရးေတာ့လည္း ငယ္ငယ္တုန္းက စာစီစာကံုးေရးတာကို သတိရပါတယ္။ ငယ္စဥ္က စာစီစာကံုးအေရးပ်င္းေသာ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ျမန္မာစာကို အမွတ္ေကာင္းေစခ်င္ေသာ အေမ ဆူတာကို ခဏခဏခံရပါတယ္။ အခုလုိစာေတြေရးေနတာ သိရေတာ့လည္း အေမ ၀မ္းသာေနပါတယ္။ )

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အိမ္ကေတာ့ ႏွစ္ထပ္အိမ္ျဖစ္ပါတယ္။ အိမ္ေဆာက္ထားတဲ့ ျခံနဲ႔ အက်ယ္က ေပ ၁၀၀ ေက်ာ္ရွိၿပီး အရွည္ကေတာ့ ၃၀၀ နီးပါးရွိပါတယ္။ အညာမွာျဖစ္ေတာ့ အိမ္ေတြကို ေျမေပါေပါနဲ႔ေဆာက္ႏိုင္ပါတယ္။ သစ္ပင္စိုက္ပ်ိဳးေရးကို ၀ါသနာပါေသာ အေဖ နဲ႔ အေမ တုိ႔ ေၾကာင့္ အိမ္ကေျမလြတ္ေတြမွာ အပင္ေတြနဲ႔ျပည့္ေနပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ အိမ္ေရွ႕မွာ ပိႏၷဲ၊ သရက္၊ ပုန္းညက္၊ ေဂြးသီးပင္၊ စံပါယ္၊ ျမတ္ေလး၊ မာလကာ စတဲ့ ေျမစိုက္ထားတဲ့အပင္ေတြ နဲ႔ အိုးနဲ႔စိုက္တဲ့ ႏွင္းဆီ ေတြရွိပါတယ္။ ေဆာင္းတြင္းမွာဆုိ ဂႏၶမာပင္ကို စိုက္တတ္ပါေသးတယ္။ အိမ္က အေနာက္ဖက္ကို မ်က္ႏွာမူထားေတာ့ ညေနပိုင္းဆုိ ေနပူတတ္လုိ႔ အပင္ၾကီး ၾကီးေတြကို အိမ္ေရွ႕မွာစိုက္ေပမယ့္ ေျမၾကီးက သိပ္မေကာင္းေတာ့ အျဖစ္ေႏွးပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အိမ္နားေလးမွာကပ္ၿပီးေတာ့ ပင္လယ္ကဗီြးပင္ေတြကိုစိုက္ထားေတာ့မွ ေနပူသက္သာပါေတာ့တယ္။ ပင္လယ္ကဗီြးပင္ အနားမွာေတာ့ ရြက္လွပင္ေတြကို အိုးနဲ႔စိုက္ၿပီးစီထားပါတယ္။ အိမ္ရဲ႕ေတာင္ဘက္မွာေတာ့ ေျမအလြတ္နည္းေတာ့ ႏွင္းဆီပင္ကို အိုးေတြနဲ႔စီၿပီးစိုက္ထားပါတယ္။

အိမ္ရဲ႕ေျမာက္ဘက္မွာေတာ့ ရြက္လွပင္အိုးေတြကို အိမ္နားမွာကပ္စီထားပါေသးတယ္။ တမာပင္ၾကီးတပင္ကလည္း အိမ္ရဲ႕ေျမာက္ဘက္မွာရွိပါတယ္။ ေသာက္သံုးဖုိ႔ေရကိုေလွာင္တဲ့ ေရကန္ကလည္း ရွိပါတယ္။ ေရကန္ရဲ႕ တဘက္က တမာပင္ျဖစ္ၿပီး တဖက္ကေတာ့ စားလုိ႔အင္မတန္ အရသာရွိေသာ အနီေရာင္သီးတဲ့ ၾသဇာသီးပင္ရိွပါတယ္။ ၾသဇာသီး သီးခ်ိန္ေရာက္ၿပီဆုိ ေမာင္ႏွမေတြ အလံုးေရတြက္ရတာ အလုပ္တခုပါပဲ။ ၾသဇာသီးမွည့္ခ်ိန္မွာလည္း ငွက္ေတြန႔ဲအလုခူးရတာလည္း ႏွစ္တုိင္းပင္ျဖစ္ပါတယ္။ အရိပ္ေကာင္းေသာ ၾသဇာသီးပင္ေအာက္မွာေတာ့ သစ္ခြပင္ေတြကို ခ်ိတ္ထားၿပီး အနားမွာလည္း ေရအဆင္သင့္ထားထားပါတယ္။ ၾကံဳတဲ့လူအနားေရာက္ရင္ ေရေလာင္းႏိုင္ဖုိ႔ အဆင္သင့္လုပ္ထားတာပါ။ ဒန္စီေလဒီသစ္ခြပန္းေတြကေတာ့ အျမဲနီးပါးပြင့္ေနတတ္ပါသည္။

အိ္မ္ရဲ႕ေနာက္ေဖးမွာေတာ့ ဆူးပုပ္ပင္၊ ထား၀ယ္မိႈင္း၊ ျပည္ပန္းညိဳ၊ ခ်ဥ္ေပါင္၊ ရံုးပတီ၊ ၾကက္သားဟင္း၊ တေစာင္းလက္ပတ္၊ တေစာင့္ခါး နဲ႔ တခါတရံမွာ ဗူး၊ တခါတရံမွာ ခ၀ဲ အစရွိတဲ့ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြကို စိုက္ထားပါတယ္။ အိမ္ေနာက္ေဖးမွာကေတာ့ တမာပင္ေတြ၊ မန္က်ည္းပင္ေတြရွိပါတယ္။ မန္က်ည္းပင္ေတြထဲမွာ တပင္ကေတာ့ မန္က်ည္းသီးအခ်ိဳသီးပါတယ္။

မန္က်ည္းသီးခ်ိဳတာကေတာ့ နာမည္ၾကီးပါ။ တခါက ဧည့္သည္ေတြလာတဲ့အခ်ိန္နဲ႔ မန္က်ည္းသီးေကာက္ၿပီးခ်ိန္နဲ႔တိုက္ဆုိင္လုိ႔ ခ်ၿပီး ဧည့္ခံရာ ဧည့္သည္ေတြက မန္က်ည္းသီကို အဆန္းလုပ္ၿပီး ဧည့္ခံလုိ႔ တမ်ိဳးျဖစ္သြားပါေသးတယ္။ အခ်ိဳသီးျဖစ္ေၾကာင္းေျပာၿပီး ျမည္းၾကည့္ခိုင္းရာ ၾကိဳက္သြားၿပီး သူတုိ႔ျပန္ေတာ့ အထုပ္ၾကီးတထုပ္ယူၿပီးျပန္သြားပါတယ္။ တခါကလည္း ေမေမဟင္းခ်က္ေတာ့ မန္က်ည္းအခ်ည္၀ယ္ထားတာကုန္လုိ႔ အိမ္အပင္ကသီးတဲ့ အခ်ိဳသီးကုိထည့္ခ်က္လိုက္ရာ ဟင္းကမခ်ဥ္ပဲ အရမ္းခ်ိဳေနလုိ႔ စားလုိ႔မေကာင္းေတာ့ပါဘူး။ တကယ္စားလုိ႔ေကာင္းလို႔ ျပန္လုိ႔ၾကံဳရင္ေတာ့ ယူလာၿပီးေကၽြးပါ့မယ္။

အိမ္ေနာက္ေဖးမွာေတာ့ မေအာင္ျမင္ခဲ့ေသာ သနပ္ခါးစိုက္ခင္းကလည္းရွိပါေသးတယ္။ တကယ္ေတာ့ အညာကေနက အင္မတန္ပူျပင္းၿပီး အပင္ေတြရွင္သန္ၾကီးထြားဖုိ႔ရာ ေရကို မနည္းႏိုင္ေအာင္ေလာင္းရပါတယ္။ ညေန ေနေစာင္းၿပီဆုိ အိမ္မွာရွိတဲ့ လူေတြအကုန္ ပံုးေလးေတြကိုယ္စီယူၿပီး ေရေလာင္းပြဲစပါေတာ့တယ္။ ငယ္ငယ္က ေက်ာင္းကျပန္လာၿပီဆုိရင္ ေဆာ့ကစားမက္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ကစားေနၿပီဆုိ၊ အေမက သားငယ္ေရ သစ္ပင္ေရေလာင္းၾကရေအာင္ဆုိရင္ အင္မတန္ စိ္တ္တုိ၊ စိတ္ပ်က္တတ္ပါတယ္။ ေရေလာင္းၿပီဆိုရင္လည္း အေတာ္ၾကာေအာင္ေလာင္းပါမွ အပင္ေတြအားလံုး ေရေရာက္ပါတယ္။ မိုးတြင္းမွာ မိုးေတြအဆက္မျပတ္ရြာၿပီဆုိလွ်င္ သစ္ပင္ေရမေလာင္းရေတာ့လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္အင္မတန္ေပ်ာ္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ေရေလာင္းရလြယ္ေအာင္ ျခံထဲမွာပိုက္ေတြသြယ္ထားၿပီး ေရစက္နဲ႔ေလာင္းေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးသက္သာသြားပါတယ္။

ေညာင္ဦးျမိဳ႕ဟာ ေသးငယ္ေပမယ့္လုိ႔ ၂၄ နာရီမီးအားျပည့္ရတာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔တသက္ပါပဲ။ အခုအခ်ိန္အထိလည္း ၂၄နာရီ လွ်ပ္စစ္မီးရေနလုိ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ရွားပါးျမိဳ႕ေလးပါ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေရွးေဟာင္းျမိဳ႕ေတာ္ပုဂံ နဲ႔လည္း အင္မတန္နီးေတာ့ ဓာတ္ပံုထဲမွေတြ႔ရေလ့ရွိတဲ့ ပုဂံ ရႈခင္းဆိုတာ ငယ္စဥ္ကတည္းက ရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္ေနခဲ့ပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ပုဂံ ရႈခင္းကို အင္မတန္လြမ္းေနၿပီး မၾကာခင္အခ်ိန္မွာ အိမ္ကိုတေခါက္ မိသားစုနဲ႔ ျပန္လည္ေရာက္ခ်င္ေနပါတယ္။

အိ္မ္အျပင္မွာ သစ္ပင္အဓိကရွိတာကိုေျပာၿပီးေတာ့ အိမ္ထဲအေၾကာင္းေျပာရရင္ေတာ့ ရွိတာကေတာ့ စာအုပ္ေတြပါပဲ။ အိမ္ထဲကို ၀င္၀င္ခ်င္းကေတာ့ ဧည့္ခန္းပါ။ ဧည့္ခန္းကေတာ့ သာမန္ပါပဲ၊ ဆက္တီ၊ ကၽြန္းစားပြဲအပုေလးတခု နဲ႔ အလွပန္းအိုးေလးတခု (အဲဒီ စားပြဲေလးနဲ႔ပန္းအိုးေလးမွာ ဇာတ္လမ္းေလးရွိပါတယ္။ အဲဒီအေၾကာင္းကိုေတာ့ အေမ့ကိုေရးေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆုိရင္ေကာင္းမယ္ထင္ပါတယ္။)၊ ေမေမစာသင္ဖုိ႔ျပင္ဆင္တတ္တဲ့ စာၾကည့္စားပြဲတခု၊ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ေက်ာင္းစာအုပ္ေတြတင္တဲ့ စာအုပ္စင္တခု၊ သတင္းစာေတြ နဲ႔ ပညာေရးစာေစာင္ေတြတင္တဲ့ စာအုပ္စင္တခု၊ ေဖေဖစိတ္၀င္စားတဲ့ အင္ဂ်င္နီယာနဲ႔ပတ္သက္တဲ့စာအုပ္ေတြ၊ ငယ္ငယ္တုန္းက ဖတ္ခဲ့တဲ့ ေရြႊေသြး၊ ေတဇ၊ မိုးေသာက္ပန္း၊ တုိ႔ေက်ာင္းသား စာေစာင္ေတြ ထည့္ထားတဲ့ ဗီရိုအျမင့္တလံုး၊ ၿပီးေတာ့ ေဆးပစၥည္းေတြ၊ ဓာတ္ပံုအယ္ဘမ္ေတြ၊ လွ်ပ္စစ္ပစၥည္းေတြ နဲ႔ အမွတ္တရပစၥည္းေတြ ထား တဲ့ ဗီရိုတလံုး ရွိပါတယ္။ အဲဒီ ဗီရိုရဲ႕ေနာက္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ကေလးေတြကစားစရာေတြ ထားတဲ့ ကစားခန္းလို႔ေခၚတဲ့ အခန္းငယ္တခုရွိပါတယ္။ တခါတေလ ဧည့္သည္ေတြလာရင္လည္း အဲဒီအခန္းေလးကို ရွင္းၿပီး ထားတတ္ေလ့ရွိပါတယ္။

ဧည့္ခန္း နဲ႔ အနီးဆံုးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႔အိပ္ခန္းျဖစ္ပါတယ္။ အလယ္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀ထဲကေနခဲ့တာ ဆယ္တန္းေအာင္လုိ႔ ရန္ကုန္ေရာက္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္အထိ ေနခဲ့တဲ့အခန္းေလးပါ။ အခါတေလ အိမ္ျပန္ရင္ အဲဒီအခန္းမွာပဲ ေနတုန္းပါပဲ။

အညာေႏြဟာ အင္မတန္ပူျပင္းသလုိ႔ အညာေဆာင္းဟာလည္း အင္မတန္ခ်မ္းေအးလွပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အခန္းေလးသည္ ေႏြအခါမွာ ေတာင္ေလတိုက္လုိ႔ ေအးသလုိ ေဆာင္းရာသီအခါမွာလည္း အင္မတန္ေႏြးပါတယ္။ ေဆာင္းရာသီေရာက္ရင္ေတာ့ တအိမ္လံုး အဲဒီအိပ္ခန္းေလးမွာပဲ စုၿပီးအိပ္တတ္ၾကပါတယ္။ ေႏြရာသီမွာဆုိရင္ေတာ့ လသာခန္းမွာပဲ တအိမ္သားလံုး ေလတျဖဴးျဖဴးကို အရသာခံၿပီး အိပ္တတ္ၾကျပန္ပါေသးတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္အိပ္ခန္းရဲ႕ေနာက္ကေတာ့ ထမင္းစားခန္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ ထမင္းစားခန္းမွာေတာ့ ေၾကာင္အိမ္တလံုး၊ ေရအိုးစင္တခု နဲ႔ ထမင္းစားတဲ့ စားပြဲတခု၊ ေနာက္ၿပီး ထမင္းပန္းကန္ေတြနဲ႔ အျခား မီးဖုိေခ်ာင္သုံးပစၥည္းေတြ ထည့္ထားတဲ့ နံရံကပ္ဗီရိုတလံုးရိွပါတယ္။

ေဖေဖအလုပ္နားတဲ့အခ်ိန္ အိမ္မွာရွိေနတဲ့အခ်ိန္ နဲ႔ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြမွာဆုိ မနက္စာစားၿပီး ပန္းကန္ထဲက ထမင္းလံုးအက်န္ေတြေျခာက္သည္အထိ မိသားစု စကား၀ိုင္း ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ တခါတေလ ေမေမေစ်းသြားေနာက္က်ၿပီး ဘာမွေကာင္းေကာင္း၀ယ္မရေတာ့လုိ႔ ေန႔လည္စာကို ျဖစ္သလုိစားလိုက္ရတာလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ေတြကိုေတာ့ တကယ္ပဲ လြမ္းမိပါတယ္။ ျပန္မရႏိုင္ေပမယ္လုိ႔ လြမ္းမိေနလုိ႔ တခါတေလ ေမေမကိုေတာင္ေျပာမိပါေသးတယ္၊ အားလံုး အခ်ိန္ကိုက္ၿပီးအားေအာင္လုပ္၊ ၿပီးရင္ ေညာင္ဦးအိမ္ကို ခဏျပန္ေနၾကရေအာင္လုိ႔...

ထမင္းစားခန္းနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ကေတာ့ ေရႊဂ်မ္းတို႔အိမ္မွာေခၚသလုိ႔ သနပ္ခါးလိမ္းခန္းလုိ႔ေခၚတဲ့ ေမေမနဲ႔အမ အ၀တ္လဲ အလွျပင္တဲ့အခန္းပါ။ ၿပီးေတာ့ အ၀တ္အစားေတြထားၿပီး ဗီရိုေတြထဲမွာေတာ့ အပိုရွိတဲ့ ေစာင္ေတြျခင္ေထာင္ေတြသိမ္းထားတတ္ပါတယ္။ အညာမွာ ဧည့္သည္လာၿပီဆုိလွ်င္ အသံုးအေဆာင္ေတြ အဆင္သင့္ျဖစ္ေစရန္ အပိုေတြထားတတ္ၾကပါတယ္။ အရင္ေခတ္က တျမိဳ႕ကို အလည္သြားၿပီဆုိလွ်င္ အသိရွိလွ်င္အသိအိမ္မွာတည္း၊ မရွိလွ်င္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတည္းေသာ ဓေလ့ရွိတာကိုး။ အခုေတာ့ တည္းခိုးခန္းတည္းေသာ ဓေလ့ျဖစ္သြားၾကပါၿပီ။

အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ မီးဖုိခန္းျဖစ္ပါတယ္။ မီးဖုိခန္းမွာေတာ့ မီးဖုိပစၥည္းေတြအျပင္ ေဖေဖ့ရဲ႕ လက္သမား၊ ပန္းရန္၊ ပိုက္ျပင္၊ ပိုက္ဆက္၊ လွ်ပ္စစ္ ပစၥည္း အကုန္လုိတာရတဲ့ ေသတၱာေတြလည္းရိွပါေသးတယ္။ မီးဖုိနဲ႔ကပ္လ်က္ကေတာ့ အိမ္သာ နဲ႔ ေရခ်ိဳးခန္းပါပဲ။

အိမ္ေအာက္ထပ္ကိုေတာ့ ျပၿပီးသြားၿပီ... စိတ္မ်က္စိနဲ႔ျမင္ေအာင္ျပတာေလ... မျမင္လည္းျမင္ေအာင္သာၾကည့္ပါေနာ္...

အေပၚထပ္ကိုသြားေတာ့မယ္ဆုိေတာ့ ေလွကားက ကၽြန္ေတာ့္အိပ္ခန္းနဲ႔မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိမွာရွိပါတယ္။ အိမ္အေပၚကို ေရာက္ေရာက္ခ်င္းေတြ႕ရတာကေတာ့ ဘုရားစင္ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားစင္မွာ ျမတ္စြာဘုရားဆင္းတုေတာ္ကလြဲလုိ႔ ဘာမွမထားတာကေတာ့ ေဖေဖ နဲ႔ ေမေမ တုိ႔ရဲ႕ ကိုးကြယ္မႈကို သန္႔စင္စြာထားတတ္တာေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားစင္နဲ႔ကပ္လ်က္ကေတာ့ ေဖေဖနဲ႔ေမေမ တုိ႔ရဲ႕အိပ္ခန္းပါ။ ေဖေဖနဲ႔ေမေမ တုိ႔ရဲ႕အိပ္ခန္းထဲမွာကေတာ့ ကုတင္အက်ယ္ၾကီးတလံုးရွိတဲ့အျပင္ စာအုပ္စင္ ႏွစ္ခုရွိပါတယ္။ တစင္ကေတာ့ ျမသန္းတင့္၊ သိန္းေဖျမင့္၊ ေသာ္တာေဆြ၊ ဦးႏု အစရွိတဲ့ စာေရး ဆရာၾကီးေတြေရးထားတဲ့ စာအုပ္ေတြ နဲ႔ ကေလးဘ၀တုန္းက ၀ယ္ေပးထားတဲ့ ပံုေလးေတြပါတဲ့ အဂၤလိပ္လုိ ကာတြန္းစာအုပ္ေတြနဲ႔ jigsaw puzzle ေတြထားပါတယ္။ ေနာက္တစင္ကေတာ့ လူထုဦးလွ နဲ႔ လူထုေဒၚအမာတုိ႔ေရးထားတဲ့စာအုပ္ေတြကိုထားပါတယ္။ ထူးျခားတာကေတာ့ ေမေမက ဘဘလွ နဲ႔ အေမမာ တုိ႔နဲ႔ ရင္းႏွီးေတာ့ လူထုတိုက္ကထြက္တဲ့ သူတုိ႔ စာအုပ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ေဖေဖ နဲ႔ ေမေမ တုိ႔နာမည္တပ္ၿပီး လက္မွတ္ထုိးထားတဲ့စာအုပ္ေတြပါပဲ။ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ေတာ့ ဘဘလွေရးခဲ့တဲ့ တိုင္းရင္းသားပံုျပင္ေတြနဲ႔ က်ေနာ္ဆားခ်က္သမား၊ က်ေနာ္ျဗဳရိုကရက္၊ က်ေနာ္ သံလြင္ေဖာင္စီး၊ ေထာင္တြင္းမွ ခ်စ္သမီးသို႔ေပးစာ စတဲ့ စာအုပ္ေတြကို ေမေမတုိ႔ ကုတင္အက်ယ္ၾကီးေပၚမွာ အရသာခံၿပီးျပန္ဖတ္လိုက္ခ်င္ေသးရဲ႕။

ေဖေဖနဲ႔ေမေမ တုိ႔ရဲ႕အိပ္ခန္းရဲ႕ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ကေတာ့ အမအိပ္တဲ့အိပ္ခန္းပါ။ ဘုရားစင္နဲ႔တဆက္ထဲမွာကေတာ့ အခန္းဖြဲ႔မထားတဲ့ကြက္လပ္ေနရာပါ။ အညာကထံုးစံ အလွႈအတန္းလုပ္လုိ႔ရွိရင္ ေတာ္ရံုတန္ရံုဆုိ ေနရာရွိေအာင္တေၾကာင္း၊ ဧည့္သည္ေတြအမ်ားၾကီးလာရင္ ေနရာေပးႏိုင္ေအာင္ကတေၾကာင္း ကြက္လပ္ခ်န္ထားေလ့ရိွပါတယ္။ အိမ္ေရွ႕မွာကေတာ့ လသာခန္းရွိပါတယ္။ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြမွာ ညစာစားၿပီးလုိ႔ရွိရင္ လသာခန္းေပၚတက္ ေလညင္းခံ၊ ျခံထဲမွာရွိတဲ့ သစ္ပင္ေတြကိုၾကည့္ၿပီးခံစား၊ စကားတေျပာေျပာနဲ႔ အိ္ပ္လိုက္တာ တခါတေလ မိုးလင္းမွထတတ္ပါတယ္။ လြမ္းစရာေတြပဲ... အိမ္ေတာင္ျပန္ခ်င္လာၿပီ....

တကယ္ပါ အိမ္လုိ႔ျမင္တဲ့ေနရာကို လူတုိင္းျပန္ခ်င္ၾကတာပါပဲ။ အိမ္ဆုိတာကို လူတိုင္း သံေယာဇဥ္တြယ္တာၾကတာပါပဲ။ အိမ္ဆုိလိုက္တုိင္း ေမတၱာေတြ၊ ေႏြးေထြးမႈေတြ နဲ႔ လႊမ္းျခံဳထားတတ္ၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္မႈေလးေတြရွိေနတတ္လုိ႔ပါပဲ။
မုန္တုိင္းေၾကာင့္ တသက္လံုးေနခဲ့ၾကတဲ့ အိမ္ေတြပ်က္ ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့လူေတြဆုိရင္ ဘယ္ေလာက္အထိ ခံစားၾကရမလဲ။ ကိုယ္ခ်င္းစာမိပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့အိမ္ကိုလြမ္းေနတုန္းမွာပဲ ခ်စ္တဲ့လူေတြ ေပ်ာက္ဆံုး၊ ေႏြးေထြးတဲ့အိမ္ပ်က္စီး၊ အနာဂတ္ေတြမေရရာ ျဖစ္ေနၾကတဲ့ တႏိုင္ငံသားခ်င္း ညီအကိုေတြကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ ကူညီဖုိ႔ စဥ္းစားရင္း....

Read More...

Tuesday, June 3, 2008

လုပ္အားေပးေလွ်ာက္လႊာေခၚယူျခင္း

MBEAN ေစတနာ့၀န္ထမ္း အဖြဲ႔သည္ ေမလ ၁၀ ရက္ေန႔မွ စ၍ ဆိုင္ကလုန္း ဒဏ္ခံ ျမန္မာျပည္သူမ်ားကို ကူညီလ်က္ရွိပါသည္။ ကူညီလုပ္ေဆာင္မႈမ်ား အက်ဥ္းကို ဤေနရာ တြင္ ၾကည့္ႏိုင္ပါသည္။

ထိုကယ္ဆယ္ေရး ႏွင့္ ေစာလ်င္စြာ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး ကိစၥမ်ားတြင္ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္လိုသူ လုပ္အားေပးမ်ားအား ဖိတ္ေခၚလိုပါသည္။ သို႔ပါ၍ ေအာက္ပါ အခ်က္အလက္မ်ား ႏွင့္ ကိုက္ညီေသာ ေစတနာရွင္ လုပ္အားေပးမ်ား (က်ား၊ မ၊ လူမ်ိဳး၊ ဘာသာ မေရြး) ပူးတြဲပါ ပံုစံကို ျဖည့္စြက္၍ ေဖာ္ျပပါ အီးေမးလ္ လိပ္စာသို႔ ဆက္သြယ္ပါရန္။

လုပ္အားေပးလိုသူမ်ားအေနျဖင့္ ေအာက္ပါအခ်က္အလက္မ်ား ႏွင့္ ကိုက္ညီရန္ လိုအပ္ပါသည္။

• ဇြန္လ မွ ၾသဂုတ္လအထိ သံုးလ အနည္းဆံုး လုပ္အားေပးႏိုင္သူျဖစ္ရန္။
• ရက္သတၱပတ္ တစ္ပတ္လွ်င္ အနည္းဆံုး ႏွစ္ရက္ လုပ္အားေပးႏိုင္သူျဖစ္ရန္။
• အသက္ ၁၈ ႏွစ္ ျပည့္ၿပီးသူ ျဖစ္ရန္။
• အသင္းအဖြဲ႔စိတ္ဓါတ္ ရွိၿပီး အမ်ားႏွင့္ လက္တြဲ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္သူျဖစ္ရန္။
• မုန္တိုင္းဒဏ္ခံ ျပည္သူမ်ား ႏွင့္ ေျပျပစ္စြာ ဆက္ဆံႏိုင္သူ ျဖစ္ရန္။
• ရန္ကုန္ႏွင့္ အနီးတ၀ိုက္တြင္ ေနထိုင္သူျဖစ္ရန္။
• ေရလမ္းျဖင့္ ခရီးသြားႏိုင္သူ ျဖစ္ရန္။
• ခရီးသည္တင္ယာဥ္ျဖင့္ ခရီးသြားႏိုင္သူ ျဖစ္ရန္။
• တရားဥပေဒႏွင့္ညိစြန္းသည့္ ကိစၥမ်ား ေရွာင္ၾကဥ္ရန္။

MBEAN အဖြဲ႔မွ လုပ္အားေပးသူမ်ားအတြက္ ေအာက္ပါကိစၥမ်ားကို တာ၀န္ယူပါမည။္

• ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ သြားလာရာတြင္ ကုန္က်သည့္ ခရီးစရိတ္၊ စားစရိတ္ ပံ့ပိုးေပးျခင္း။
• ေရလမ္းခရီးသြားလာရာတြင္ အသက္ကယ္အကႌ်ပံ့ပိုးေပးျခင္း။
• လုပ္ငန္းလုပ္ေဆာင္ရန္ အတြက္ လုိအပ္ေသာ ပစၥည္း၊ စာရြက္စာတမ္း အစရွိသည္မ်ား ပံ့ပိုးေပးျခင္း။
• လူမႈကယ္ဆယ္ေရး ႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ သင္တန္းမ်ားကို အခါအားေလ်ာ္စြာ စီစဥ္ေပးျခင္း။
• လုပ္အားေပးခဲ့ေၾကာင္း အသိအမွတ္ျပဳ မွတ္တမ္းထုတ္ေပးျခင္း။

သတိျပဳပါရန္။
• MBEAN အဖြဲ႔သည္ လုပ္အားေပးမ်ားကို လစာ ေပးအပ္ႏိုင္မည္ မဟုတ္ပါ။

ဆက္သြယ္ရန္ အီးေမးလ္း mbean@ngoinmyanmar.org
ေလွ်ာက္လႊာ - PDF
ေလွ်ာက္လႊာ - MS Word
PDF ဖုိင္ ယူရန္

Read More...

Ratings