Tuesday, October 9, 2012

ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ အလည္တစ္ေခါက္ - ဘန္ေကာက္ မွာ ေစ်း၀ယ္

တနဂၤေႏြေန႔

မနက္ ႏိုးေတာ့ ၈ နာရီျဖစ္ေနၿပီ။ ဟိုတယ္က မနက္စာစားဖို႔ သြားေတာ့ ထမင္းစားခန္းနားမွာ ခရီးသြားကုမၸဏီက အေရာင္းေကာင္တာတစ္ခုကိုေတြ႔လိုက္မိတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ေကြးျမစ္တံတားခရီးစဥ္ကို စံုးစမ္းၾကည့္လိုက္ပါတယ္။ တစ္ေယာက္ကို ဘတ္ ၁၉၀၀ ၊ ခရီးစရိတ္အျပင္ ေန႔လည္စာပါေကၽြးမယ္ အၿပီးအစီးဆုိေတာ့ စိတ္၀င္စားမိတယ္။ သြားဖို႔ကိုေတာ့ တနလၤာေန႔ကို ေရြးလိုက္တယ္။ ဒီေန႔ကိုေတာ့ စေန-တနဂၤေႏြမွာပဲ ဖြင့္တဲ့ Chatuchak Weekend Market ကိုသြားဖို႔ ေရြးခ်ယ္ထားၿပီးျဖစ္ေနလို႔ေလ။

မနက္စာစားၿပီးေတာ့ ရံုးကလူ တခ်ိဳ႕နဲ႔ တကၠစီငွားၿပီး ခ်တုခ်တ္ေစ်းကိုခ်ီတက္သြားၾကသည္။ တကၠစီႏွစ္စီးကားသြားေပမယ့္ ဟိုေရာက္ေတာ့ အရင္သြားတဲ့ အဖြဲ႔ေတြကိုရွာမေတြ႔။ ကိစၥေတာ့မရိွ - ကိုယ့္အစီအစဥ္နဲ႔ကိုယ္သြား ဘယ္သူ႔ကိုမွ မေစာင့္ ၿပီးရင္ ကိုယ့္အစီအစဥ္သာျပန္ဖုိ႔ ေျပာထားၿပီးသား … တကၠစီခက ဘတ္ ၈၀ က်တယ္။

ခ်တုခ်တ္ေစ်း က ေစ်းဆို တဲ့ေနရာမွာ နာမည္ၾကီးၿပီးသား - ေစ်းဆစ္ရင္ တစ္၀က္မက ဆစ္ဖို႔ ေျပာထားၾကတဲ့ေနရာ။
ေစ်းေရာက္ေတာ့ ေၾသာ္ ရန္ကုန္က ေလဟာျပင္လိုေစ်းၾကီးကိုး…


ေစ်း၀င္ကတည္းက ေတြ႔ရတာ အ၀တ္အထည္တန္းေတြ… ေစ်းေတြေမး - ေျပာသလိုေစ်းဆစ္ၾကည့္ေတာ့ ဘယ္လိုမွမရ။ ၁၀ဘတ္ ၊ ဘတ္၂၀ ေလာက္ေတာင္ မနည္းဆစ္ယူရတယ္။ မယူဘူး ဆုိၿပီး မူၿပီး ထြက္သြားေတာ့လည္း ျပန္မေခၚဘူး။ အဲေတာ့ ေစ်းအမွန္ပဲေျပာေနတာလား စိတ္ထဲမွာျဖစ္လာတယ္။

တီရွပ္တစ္ထည္မွာ ေရးထားတဲ့ စာသားကိုၾကိဳက္လို႔ေမးၾကည့္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ကိုက္တဲ့ဆုိက္ဆုိ ဘတ္ ၁၈၀ တဲ့… မနည္းဆစ္ေတာ့မွ ၁၅၀ နဲ႔ရလာသည္။

ထိုင္းပိုး ပ၀ါေလးေတြလွလို႔ေမးေတာ့ ဘတ္ ၂၀၀ က မဆင္း။ ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္သာၾကည့္တယ္ ဘာမွသိပ္မ၀ယ္ျဖစ္။ ေနာက္ထပ္ ထိုင္း စတိုင္ ခ်ည္သားအကၤ်ီေလးလွလို႔ ေစ်းဆစ္၀ယ္ေတာ့ ဘတ္ ၂၅၀ နဲ႔ရလာတယ္။

သူက ပ၀ါေတြကိုေစ်းေမးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေစ်းကၾကီးေနတာနဲ႔ မ၀ယ္ျဖစ္။ တစ္ဆိုင္ကေတာ့ ႏွစ္ထည္ကို ဘတ္၂၅၀နဲ႔ေပးတယ္။ တစ္ထည္ကို ဘတ္ ၁၀၀ နဲ႔ေစ်းဆစ္တာ မေအာင္ျမင္တာနဲ႔ ထားခဲ့ၿပီးထြက္လာခဲ့တယ္။

ေစ်းကေတာ္ေတာ္ၾကီးၾကီးၿပီး ဆိုင္ေတြကလည္း စံုလွသည္ - လက္မႈအထည္ေတြ၊ ပရိေဘာဂ၊ ပန္းအလွျပင္၊ အေမြးအၾကိဳင္၊ အစားအေသာက္၊ အ၀တ္အထည္၊ အကုန္အစံုရွိတယ္။




ေခ်ာင္က်တဲ့ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ သားေရအိတ္ကေလးေတြလွလို႔ေမးၾကည့္ေတာ့ ဘတ္ ၃၅၀၀ (ေဒၚလာ ၁၄၀ ခန္႔ ) တဲ့၊ သူက စိတ္၀င္စားၿပီး ၀ယ္ခ်င္ေပမယ့္ လက္ရာက အရမ္းၾကီးမေသသပ္ဘူးဆုိၿပီး အျပစ္ရွာေျပာကာ သူ႔ကို ဆြဲေခၚလာခဲ့တယ္။

ေရာက္တဲ့ေနရာတိုင္းမွာ သံလိုက္နဲ႔ကပ္လို႔ရတဲ့ အမွတ္တရပစၥည္းေတြ ၀ယ္တတ္တာမို႔ ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ သံုးခုကို ဘတ္ ၁၀၀ နဲ႔ ရေအာင္ဆစ္ၿပီး၀ယ္လာခဲ့မိေသးတယ္။

ေစ်းပတ္ၿပီး ေမာလာေတာ့ ထိုင္းေရခဲလက္ဖက္ရည္္ေသာက္ၿပီးအေမာေျဖ။ ေနာက္တစ္ေနရာေရာက္ေတာ့ ေၾကြဘုရားပန္းအိုးကို တစ္အိုးကို ဘတ္ ၇၀ နဲ႔ ေစ်းဆစ္၀ယ္လာခဲ့တယ္။

ကြမ္းရြက္ကို ၾကက္သြန္ သံပုရာသီး နဲ႔ အခ်ိဳရည္ေတြထည့္ၿပီး ကြမ္းယာလုိယာေနတာကိုလည္းေတြ႔ခဲ့တယ္။ ဘာမွန္းမသိလို႔ ၀ယ္မစားခဲ့ေတာ့ဘူး။


ၿပီးေတာ့ ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္ရင္း ထိုင္းပိုး ပ၀ါဆိုင္တစ္ခုကိုေရာက္ေတာ့ ေစ်း၀င္ေမးရင္ၾကည့္ေတာ့ ေစ်းကမဆိုး တစ္ထည္ကို ဘတ္ ၁၀၀ တဲ့။ ၈၀ နဲ႔ရမလားဆုိေတာ့ ၅ထည္ေတာ့ အနည္းဆံုး၀ယ္ပါ ဆုိတာနဲ႔ ေရြးေနရင္းကေန ေရာင္းတဲ့ေကာင္ေလးကတည္း ဗမာပဲ ျဖစ္ေနတာသိလိုက္ရတယ္။

ဆိုင္မွာအရင္ေရာက္ေနတဲ့ အေနာက္တိုင္းသူ အဖြားၾကီးနဲ႔ အျပိဳင္ေရြးလိုက္ၾကတာ၊ ပ၀ါအေရာင္တစ္ခုၾကည့္လိုက္ ၾကိဳက္လိုက္ ယူလိုက္နဲ႔ ၊ အဖြားၾကီး ၁၇ ထည္၊ သူက ၁၂ ထည္။ အဖြားၾကီးကို တထည္ကို ဘတ္ ၈၀၊ သူ႔ကို တထည္ ဘတ္ ၇၀ နဲ႔ ရလာခဲ့တယ္။ ပ၀ါေတြ အမ်ားၾကီး ဘာလုပ္ဖို႔လဲေမးေတာ့ ျမန္မာျပည္ျပန္ရင္ လက္ေဆာင္ေပးဖို႔တဲ့ ဘတ္ ၇၀ မွ ၃ေဒၚလာ နီးပါးပဲရွိတာ၊ ၀န္လည္းက်ဥ္းတယ္၊ ေပးရတာလဲလွတယ္၊ ေစ်းလည္းသက္သာတယ္ေလ ဆုိေတာ့ … အင္းဟုတ္တာပဲေလ ဆုိၿပီး ပိုက္ဆံထုတ္ေပးလိုက္ရတယ္။

ၿပီးေတာ့ ထိုင္းက မုန္႔ဟင္းခါးကိုေတြ႔ေတာ့ အစပ္တစ္ပြဲ သိပ္မစပ္တဲ့ တစ္ပြဲမွာစားၾကတယ္။ တစ္ပြဲကို ၃၅ဘတ္၊ အဲဒါကေတာ့ ေတာ္ေတာ္တန္တယ္။ သိပ္မစပ္လည္း ေတာ္ေတာ္စပ္တာပဲ။ အဲဒါနဲ႔ ကိုကာကိုလာ တစ္ပုလင္းကို ဘတ္ ၂၀ ေပးေသာက္လုိက္ရတယ္။ ေန႔လည္စာကို ဘတ္၁၀၀ေအာက္ပဲသံုးၿပီး ေျဖရွင္းလိုက္တာေပါ့…



ေစ်း၀ယ္လို႔ ၿပီးၿပီလို႔ ထင္ရင္ မွားပါလိမ့္မယ္။ သူက တစ္ထည္ကို ဘတ္ ၁၀၀ တန္ မိန္းကေလး၀တ္ တီရွပ္ေတြ ၄-၅ထည္၀ယ္၊ ၿပီးေတာ့ ဘတ္ ၂၅၀တန္ ဂါ၀န္ကို၀ယ္ ခဲ့ေသးတယ္။ ဟိုပတ္ဒီပတ္နဲ႔ ပင္ပန္းလာတာနဲ႔ ျပန္ရေအာင္ဆုိၿပီး တကၠစီငွားၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား ဟိုတယ္ကိုျပန္လာခဲ့တယ္။

လမ္းတစ္ေလွ်ာက္အဆင္ေျပလာတာ ဟိုတယ္နားနီးမွ လမ္းေတြကက်ပ္ အခ်ိန္ေတြၾကာ တကၠစီမီတာတက္။ ဟိုတယ္နားနီးေနၿပီး လမ္းဆင္းေလွ်ာက္မယ္ဆုိေတာ့ တကၠစီသမားက သိပ္မၾကိဳက္၊ ေရာက္ေတာ့မယ္ ဆုိတဲ့ ပံုစံေျပာ၊ ကိုယ္ကလည္း လမ္းဆင္းေလွ်ာက္မယ္လုပ္၊ ေနာက္ေတာ့ က်တဲ့ ၉၇ဘတ္ကို ၁၀၀ ေပးၿပီး ျပန္မအမ္းေတာ့နဲဆုိၿပီးထားခဲ့တယ္။

ဟိုတယ္ေရာက္ေတာ့ ျမန္မာအဖြဲ႔ေတြက Platinum Mall နဲ႔ အနားက ပရာတူနံ (Pratunam) ဖက္မွာေစ်း၀ယ္သြားမွာ လိုက္ခဲ့ပါလားေမးေတာ့ မလိုက္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။

ဟိုတယ္ေရာက္ ခဏနားေနတုန္း ျမန္မာျပည္တုန္းက အလုပ္အတူလုပ္ဖူးခဲ့တဲ့ မစုကိုေခၚၾကည့္ေတာ့ ေခၚလို႔မရ… ေရခ်ိဳးၿပီး အနားယူၿပီး ျပန္ေခၚေတာ့က်ေတာ့ ေခၚလို႔ရတယ္။ မစုက ထြက္လာမယ္ ညစာစားမယ္၊ တစ္နာရီေလာက္ၾကာမယ္တဲ့။ အဲဒါနဲ႔ ဟိုတယ္ေအာက္ကိုဆင္းၿပီး ခရီးသြားကုမၸဏီေကာင္တာကို ေကြးျမစ္ခရီးစဥ္ကို၀ယ္ဖုိ႔ ေမးေတာ့ ပိတ္ေတာ့မယ္။ အဲဒါနဲ႔ ပိုက္ဆံၾကည့္ေတာ့ မေလာက္တာနဲ႔ ေဘးမွာရွိတဲ့ Big C Supercentre မွာသြားၿပီး ေငြလဲ။ ၿပီးေတာ့ ခရီးစဥ္အတြက္ ဘတ္ ၃၈၀၀ ေပးလိုက္တယ္။

ၿပီးေတာ့ အျပင္ထြက္ ေလးမ်က္ႏွာဘုရားဖက္ထြက္ၿပီး ဘုရားဖူးၾကတယ္။ ေလးမ်က္ႏွာဘုရားက နာမည္ၾကီးဆုိေတာ့ လူစည္တယ္ေလ။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီမွာ အလွဴေငြထည့္ရင္ အကနဲ႔ ထိုင္းေရွးအ၀တ္အစားနဲ႔ ဘုရား၀တ္ရြတ္ေပးတဲ့ အဖြဲ႔လည္း ေတြ႔ရတယ္။ ျမန္မာသေဘၤာသားေတြကေတာ့ ဒီေလးမ်က္ႏွာဘုရားကိုလာဖူး ေလ့မရွိဘူးတဲ့။ ေလးမ်က္ႏွာဘုရားကိုဖူးရင္ ဘန္ေကာက္ကိုျပန္လာရတတ္လို႔တဲ့…

မစုေရာက္လာေတာ့ ရက္နမ္းလမ္းမွာ ညစာစားဖို႔ ေခၚသြားၿပီးစားၾကတယ္။ ငါးဆားငံသီးဟင္းရည္က ေတာ္ေတာ္ေသာက္လို႔ေကာင္းခဲ့တယ္။

စားၿပီးေတာ့ လမ္းေဘးမွာ ေရာင္းေနတဲ့ ေျပာင္းဖူးျပဳတ္သည္ေတြ႔ေတာ့ သူကမေနႏိုင္ တစ္ဖူး၀ယ္ၿပီးစားလိုက္ေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အခ်ိဳတည္းဖို႔ဆုိ မုန္႔လံုးေရေပၚေလးေတြ၀ယ္လာခဲ့တယ္။ တစ္မ်ိဳးကို ဘတ္၂၀။ လမ္းေဘးမွာ ေရာင္းတဲ့အစားအစာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက တစ္ခုကို ဘတ္၂၀နဲ႔ေရာင္းတာ ပံုမွန္ေစ်းျဖစ္မယ္ထင္တယ္။

အဲဒီကေန လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး Victory Monument ဖက္လမ္းေလွ်ာက္သြားၾကတယ္။ အဲဒီကေနမွာ မစုက ျပန္သြားၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႕ကေတာ့ MBK ဖက္ ရထားစီးၿပီးသြားခဲ့တယ္။ လက္မွတ္၀ယ္ေတာ့ တစ္ေယာက္ကုိ ၂၅ ဘတ္။



ရထားလက္မွ၀ယ္ရတဲ့စက္က အေၾကြပဲလက္ခံေတာ့ ေကာင္တာမွာ အေၾကြလဲလို႔ရတယ္။ ၿပီးေတာ့ လက္မွတ္ေရာင္းတဲ့စက္မွာ ဘယ္ကိုသြားမလဲအရင္ၾကည့္ရင္ ဘယ္ေလာက္က်မလဲဆုိတာသိရတယ္။ အဲေတာ့မွာ စက္မွာ လက္မွာတန္ဖိုးကိုႏွိပ္ (ဘတ္၂၀၊ ၂၅ ဘတ္၊ ဘတ္ ၃၀) နဲ႔ေရးထားတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ အေၾကြေစ့ကိုထည့္ရင္ လက္မွတ္ထြက္လာတယ္။ လက္မွတ္က အရင္ စကၤာပူမွာသံုးခဲ့တဲ့ သံလိုက္နဲ႔လုပ္ထားတဲ့ ပလတ္စတတ္ကတ္ပါးေလးေတြပါပဲ။

MBK ေရာက္ေတာ့ ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္ တီရွပ္ဆိုင္ေတြ႔ တစ္ထည္ဘယ္ေလာက္လဲဆုိေတာ့ ၉၉ဘတ္။ ခ်တူခ်န္ေစ်းမွာ ဘတ္၁၅၀ေအာက္မဆင္းတဲ့ တီရွပ္ေတြေလ။ ေစ်းဆစ္စရာမလို ဒီဇိုင္းေတြကလည္း အလွစားေလးေတြခ်ည္းပဲ။ ေနာက္ေတာ့ စားဖို႔ မုန္႔အေျခာက္ေတြ၀ယ္။

ဘာ၀ယ္ဦးမလဲဆုိေတာ့ ၀ယ္စရာမရွိေတာ့ဘူး ျပန္ထြက္ၿပီးမွ သူက စကၤာပူက မိတ္ကပ္ယူလာဖို႔ ေမ့လာလို႔ မိတ္ကပ္၀ယ္ခ်င္တယ္လို႔ ဆုိလာတယ္။ မိတ္ကပ္မပါရင္ ဓာတ္ပံုရိုက္ရင္ မလွဘူးျဖစ္ေနမွာလို႔လည္း ထပ္ေျပာေလရဲ႕….။ အဲဒါနဲ႔ပဲ MBK ထဲကိုျပန္၀င္ ေရြးလိုက္တာ Shiseido၊ မနက္ျဖန္က် ခရီးသြားဦးမွာဆုိေတာ့ ပိုက္ဆံ မေပးခ်င္တာ ကဒ္နဲ႔ပဲေပးမယ္ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ ေပးေတာ့လည္း သတိထားၿပီး ပိုက္ဆံသိပ္မရွိတဲ့အေကာင့္နဲ႔ ဆက္ထားတဲ့ debit card နဲ႔ပဲေပးလိုက္တယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တျခားတိုင္းျပည္မွာ credit card သံုးရင္ သတိထားတဲ့ အေနအထားေၾကာင့္ပါ။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ ေငြသားပဲသံုးတာအေကာင္းဆံုးပါ၊ ေစ်းလည္းသက္သာတယ္၊ တျခားအႏၱရာယ္လည္းကင္းတယ္ေလ။

၀ယ္ၿပီးေတာ့ BTS နဲ႔ပဲ ဟိုတယ္ျပန္လာခဲ့တယ္။ ဟိုတယ္ေရာက္ေတာ့ပဲ ည ၁၀နာရီခဲြ ၁၁ နာရီေလာက္ျဖစ္ေနၿပီ။ ကိုယ္လက္သန္႔စင္ၿပီး ဖုန္း၊ ကင္မရာ ဘက္ထရီေတြကို ျဖည့္ၿပီးေတာ့ အနားယူလိုက္ေတာ့တယ္။

ေနာက္ေန႔လည္း ခရီးဆက္ရဦးမယ္ - ေကြးျမစ္ေပၚကတံတားကို ။

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

မွတ္ခ်က္။ ။ Chatuchak ေစ်းက ေစ်းလည္လို႔ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေစ်း၀ယ္လို႔မေကာင္းပါ။ အလြန္႔အလြန္ ၾကိဳက္ၿပီး ေစ်းအင္မတန္ေတာ္ေနရင္ေတာ့လည္း ၀ယ္လို႔ရပါတယ္။

Platinum Mall၊ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က Pratunam ေစ်း၊ MBK တုိ႔မွာ ၀ယ္ရင္ေတာင္ သက္သာတတ္ပါေသးတယ္။

4 comments:

khin oo may said...

ေသခ်ာေရးေနာ္ ဘန္ေကာက္သြားရင္ အညြန္းလုပ္ၿပီး ဒီဘေလာ႕ကိုင္ၿပီးသြားမွာ....

NSA said...

ပံုေတြ ဘာေတြ ေဝေဝဆာဆာနဲ႕ပါလား....။

အဆက္ကိုေမွ်ာ့ေနမယ္...။

စာမေရးတာၾကာလို႕မ်ားလား.. အစ ပိုင္းမွာ "တယ္ " ေရးလိုက္၊ "သည္" ေရးလုိက္ျဖစ္ေနတယ္....

P.Ti said...

အမခဥမ အညႊန္လုပ္သြားလို႔ တလြဲေရာက္သြားရင္ေတာ့ မသိဘူးေနာ္....

ဆင္ဆင္ စာျပန္ေရးေတာ့ တခ်ိဳ႔၀ါက်ေတြဆုိ ျပန္ဖတ္မွ နားမလည္ အစီအစဥ္မက်တာေတြ အမ်ားၾကီးေတြ႔ေနရတယ္။ လာဖတ္ၿပီး မွတ္ခ်က္ေရးတာ ေက်းဇူးပဲ။

mstint said...

ထိုင္းကို အရင္ကအႀကိမ္ႀကိမ္ ေရာက္ဘူးခဲ့ေပမယ့္ ဘန္ေကာက္မွာတင္အခ်ိန္ကုန္ခဲ့တာ။ ဘေလာ့ဂါ မိတ္ေဆြေတြလည္းရေရာ ထိုင္းဘက္မေရာက္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္ အခုလို ပံုေတြျမင္ေတာ့ သြားလည္ခ်င္တဲ့စိတ္ ေပၚလာျပန္ၿပီ ပီတိေရ။ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ေလး ေရးတင္ထားတာ ေက်းဇူးပါ။
စိတ္ဓာတ္အစဥ္ၾကည္လင္ေအးျမပါေစကြယ္။

ေမတၱာျဖင့္
အန္တီတင့္

Ratings